SANNORA

Ağlamak Üzerine

2012-01-06T21:40:00.005-08:00

Ağlamak çok etkili bir silahtır. Çocuklar bizi ağlayarak etkileyemeyeceklerini görünce susarlar. O, bundan kendini göstermek için faydalanmaktadır.
Bir sağır ve dilsiz karı kocanın, konuşan ve işiten çocukları vardı. Bir yerini acıttıgı zaman en ufak gürültü çıkartmadan ağlardı, gözyaşları yanakları üzerinden akardı, fakat hiç bir ses işitilmezdi. Bunu çok iyi anlıyoruz, zira gürültünün anne ve babasına hiç etki etmediğini biliyordu.
ALFRED ADLER

Tırnak Yeme Alışkanlığı

2012-01-06T21:40:00.003-08:00

Bu alışkanlığa inatçı çocuklarda rastlanır. Daima tırnaklarını yememeleri söylenir, onlar ise aksini yaparak karşı koyduklarını ispat ederler.
ALFRED ADLER

Isyankar Çocuk

2012-01-06T21:40:00.001-08:00

Karşı gelmek bir mücadele aracıdır ve özellikle kuvvetli bir çevre karşısında çocuk isyan etmez. Bu sebeple bu tip çocuk belki de daha önce belirli bir sevgi gördüğü çevre içinde bulunmaktaydı. Daha sonra bunu kaybetti.
Çocuğun aleyhine dönmüş bir çevre de buna sebeptir. Önce şımartılmış ve sonra ihmal edilmiş olmak çocuğu vahşi ve çevresine karşı düşman yapmıştır.
ALFRED ADLER

Yemek Yeme Zorluğu Çeken Çocuk

2012-01-06T21:39:00.011-08:00

Genelde yemek yeme zorluğunu gösteren çocuklar, şımartılmış çoçuklardır. Burada bile çocuğun kendisine düşmanca davranılacagını beklemesi mümkündür. Çocuğu sevmediğimizden dolayı, yemeğini, bu işten bir am evvel kurtulmak için aceleyle yedirmek mümkündür. Böylece çocuk yemek yemesini öğrenmez.
ALFRED ADLER

Cesaret

2012-01-06T21:39:00.009-08:00

Insan kendisini analj güvenilir bir yerde hissettiği zaman cesaretlidir.
ALFRED ADLER

Arkadaş Olmak Istemeyen Çocuk

2012-01-06T21:39:00.007-08:00

Bir çocuk, arkadaş olunmak istendiğinde engel oluyorsa,
-istenilmeyen
-gayri meşru
Veya
-sakat olmak
şeklinde üçüncü tip çocuk sınıfını oluşturan çocuklardan birisi olduğu hissini uyandırır. Çevresine düşman gözüyle baktığını görürsünüz.
ALFRED ADLER

Dil Gelişimi

2012-01-06T21:39:00.005-08:00

Çocukta dilin gelişmesi ancak sosyal ilişkilerle mümkündür. Bir çocuk bu ilgiden yoksunsa, konuşması gelişemez.
ALFRED ADLER

Zeka Gelişimi

2012-01-06T21:39:00.003-08:00

Bir çocuğun zekasının çalışması için bir kimse ile mutlaka bağlantılı olması gerekir. Bu zeka gelişimine has bir durumdur.
ALFRED ADLER

Yeraltı Metrosu

2012-01-06T21:39:00.001-08:00

Dünyanın yeraltından geçen ikinci metrosu,18 Ocak 1875'te Istanbul'da Karaköy-Beyoğlu arasında açıldı.

SOSYAL DUYGU,ANNE ROLÜ,ZORLUKLAR

2012-01-06T21:38:00.001-08:00

Zorlukların kalkmasıyla her şeyin düzeleceğini söyleyenlerle aynı fikirde değiliz. Çözüm, kökü bireyin üretken kuvvetinde olan toplumsal duygu vasıtasıyla bulunur. Anne, hayat için kendisinden vazgeçilmez bir varlıktır. O, çocuğunun toplumsal duygusunun ortaya çıkarılmasında ve bu hissin başkalarına doğru yöneltilmesinde araç olmalıdır.
Fakat öyle olaylar vardır ki, bu olaylar çocuğun gelişiminin kesintiye uğramasına sebep olur. Mesela annenin iyi işbirliği yapan bir kimse olmadığı zamanlar çocuğun toplumsal duygusunu geliştirmesine imkan yoktur. Veyahut diğerleri için değil sadece çocuğu için işbirliği yapar. Böylece çocuğu kendisine o kadar kuvvetli bir şekilde bağlar ki, onun ileride gelişmesini tehlikeye sokar. Bunlar esas hatalardır. Bunun yanısıra çocuğun gelişiminde daha başka tehlikeli aşamalar da vardır.
"Bedenen hastalıklı doğan çocuklar" bu dünyayı bir sıkıntı cekme yeri gibi algılarlar ve çocuklarda çok kıymetli olarak gördüğümüz o gelişme zevkini katiyyen tatmazlar. Böylece adeta bedenlerinin yükü altında ezilmiş gibi davranan ve hayatın ağırlığını fazlasıyla hisseden bu çocukların neden başkalarından ziyade kendileriyle ilgilendiklerini daha iyi anlıyoruz. Bunun sonucu olarak üç hayatları adeta bir panik durumundadır.
"Şımarık Çocuklar"
Bu çocuklarda öyle bencil vasıflar bulunur ki bunlar toplumsal duygunun gelişmesine engel olur.
Nedenleri zayıf plan bu çocuklar grubu önemlidir. Hayatlarının başlangıcından beri uç etkiler altında kalmış olan ikinci cı bir çocuk grubu daha vardır. Tek bir insana karşı ilgi gösteren o insanın daima yanlarında bulunmasını isterler. Dört veya beş yaşında belirli bir şekil alan hayat tarzı bundan sonra köklü bir değişmeye uğramaz. Bu hayat şekline göre yaşanan şeyler hep hayat stiline uygun bir tarzda benimsenir. Dünyaya kendi gözleriyle bakarlar; "başkalarının yardımı olmaksızın yapamayacakları" şeklinde bir hayat anlayışına sahip olurlar; hemen başarıya ulaşmak isterler, bir çaba göstermek zorunda oldukları zaman da işbirliği yapamazlar. Bu gibi çocukların yeni bir durumla karşılaşınca başarısızlığa uğradıklarını ve her yeni durumun kendilerinde bazı zorluklar meydana getirdiğini belirtmeye gerek duymuyorum. Şımarık çocuklar hayatta büyük bir kesimi kapsar. Çocukların %50-60'ının başkalarına bağlı bir hale getirildiklerini ve kişisel girişimden yoksun bırakıldıklarını söylerken abarttığımı sanıyorlar.
(Örnek) Bu hürriyet eksikliği bütün hayat boyunca kendini gösterir. Bu gibi çocuklara her şey zor gelir. Kendilerine aslan guvenemezler. Amerikan tarihinde bu durumları güzel bir şekilde gösteren ilgi çekici bir örnek vardır:
Ispanya-Amerika savaşlarında Amerikalılar Gracia adlı bir generalin müttefiki idiler. Generale mutlaka bir mesaj göndermeyi istiyorlar fakat generalin nerede olduğunu bilmiyorlardı. Mesaj önemliydi; Amerika'lı generalin herkesin önünde Garcia için bir mesajı olduğunu ve bu mesajı kimin götürebileceğini sormaktan başka çare kalmadı. Uzun bir sessizlikten sonra kalabalığın içinden bir kişi çıktı, mektubu aldı ve hemen hareket etti... Amerikalı öğrencilere, kendilerince modern çağların en büyük kahramanının kim olduğu soruldu.
Bir öğrenci soruya: "Garcia'ya mesajı götürmeyi üstüne alan asker" diye cevap verdi ve devam ederek dedi ki: "Generali nasıl bulabiliriz?... Veya Başkası daha iyi bir şekilde yapamaz mı?.." Halbuki içlerinden yalnız bir kişi bir met söylemeyip bu görevi üzerine aldı he yola çıktı. Demek ki bu asker kişisel girişime sahipti. Diğerleri ise jebdulrubu zatud hissetmişlerdi. Işte ruhumuzun bütün bozukluklarının kaynağı budur. Zatud olduğumuz hakkında bir his, kendi küvetimize plan güvensizlik.
"Kendilerinden Nefret Edenler"
Bir üçüncü grup daha vardır: Talihsiz olarak doğan ve başkalarına karşı ilgisiz olanlar. Bunlar kendilerinden nefret edilen çocuklardır. Kendilerinden ayrı olarak başka insanlarında bulunduğunu hiç bir zaman öğrenmemişlerdir. Hayatta böyle kişiler çok fazladır. Gayri meşru çocuklar, yetimler vs. gibi. Bunlar için kültürümüz gerekli yaşam şartlarını oluşturamamıştir. Bir de kendileri için hiç bir yakınlık duymadığımızi anlayan ÇIRKIN ÇOCUKLAR vardır. Katillerin sarhoşların arasında çirkin insanların çok fazla bulunmasının sebebini şimdi daha fazla anlıyoruz. Bu insanlar arasında güzel olanları da vardır, fakat bunlar zamanında şımartılmış insanlardır.
Burcuj problemi olan bireyler takındıkları tavırla başkalarına karşı hiçbir ilgi duymadıklarını gösterirler. Bu zorlu çocukların dünya görüşleri budur: "Arzum yerine getirilmesin, yeter"... Bunlar haylazdirlar, hırçınlık ederler, çalışmazlar. Bütün bu çocuklara acır. Çünkü herkes bunların toplum içinde yer alamayacaklarını zannederler. Peki bu.çocuklar önemli olaylarla karşılaştıklarında ne olacaktır? Bunların başkalarının oyunlarına katılmayacakları açıktır.
NEVROZLULAR ile DELILER toplum çerçevesi dışına çıkmak için kendilerini zorlarlar; çünkü bu kimseler için sorunlar çözülmeyecek gibidir. Burada dahi dünya görüşü kendisinoi gösterir. Bunlar: "Bana problemlerin olmadığı, her arzunun gerçekleştiği başka bir dünya lazım"derler.
KATILLER hemcinslerini düşünmeyen ve başkasıyla ilgilenmeden başarıya kolay ve çabuk ulaşılması lazım geldiğini zanneden kişilerdir.
Bütün bu gruplarda hayatın zorluklarını kabul etmek için bir cesaret noksanlığı görürüz. Bu insanlar hayatın problemlerinden kaçarlar. Isterler ki herşey kendilerine kolay gelsin. Karşılaştıkları güçlükleri yenmek için gereken şartları oluşturmaya çabalamazlar.
Bundan başka intihara yönelen bazı insanlar vardır ki bunlar işbirliğine karşı ne kadar az heveslendiklerini ve hayatın zorluklarına göğüs germek için ne kadar az.cesarete sahip olduklarını açıkça gösterirler.
ALFRED ADLER

17 AĞUSTOS 1999 DEPREMİ VE GİZLENEN GERÇEKLER

2012-01-01T12:16:00.001-08:00

(Nereden olduğunu hatırlayamadığım için kaynak,alıntı gösteremedim.)
Tarih: 30.06.2004 Saat: 18:21
Konu: Türkiye
BULGULAR
Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin 76 yıllık tarihinde Rütbe Devir-Teslim Törenleri Uluslar arası olmamasına rağmen İsrail'li Subaylar neden geldi. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin 76 yıllık tarihinde, İsrail'li Subayların TSK devir teslim törenlerinin hiç birine katılmamışlar iken, neden 17 Ağustos 1999 tarihindeki Donanma Komutanlığı'nın devir teslim törenine katıldılar.
Ruslar'ın yardım için gelen gemisi neden boğazlardan içeri alınmadı.(Çünkü Ruslar ABD ve İsrail'in TESLA Deprem Makinesini denediğini anlamıştı ve kanıtlar olabileceği düşüncesi ile Gölcük'e acilen bir gemi göndermişlerdi fakat patlama sonucunda cesetler ve makine parçalarının açığa çıkması sebebi ile bunları birilerinin görmesini istemiyorlardı.)
Gölcük'ten İstanbul Avcılar'a kadar geniş bir alanda insanlarımız tarafından görülen "Ateş Topu"nun ne olduğunun hala açıklanamaması. (HAARP-TESLA Makinesi sayesinde iyonosfer tabakasından yeryüzüne yansıtılan ışık)
Depremde görülen bu "Ateş Topu"nun, bilim adamlarının "Deprem Işıması" olduğunu söylemelerine rağmen, neden diğer depremlerde benzeri bir ışıma yaşanmamıştır.
Furkan Dergisi Temmuz 1999 sayısında, yer alan ifadeler aynen şöyledir. "Mesela basına verilmeyen, ancak istihbarat kapsamında edindiğimiz bilgilere göre, Gölcük askeri tesislerinde oldukça garip olaylar meydana gelmektedir. Kapılar kendi kendine açılmakta, mühimmat depoları içinde, siyahi ziyaretçiler görülmekte, arabalar durduk yerde çalışmakta.."
Depremden sonra bir çok teoriler ortaya atılmıştı fakat içlerinde en ilginç olanı Future Times'da yayınlanan araştırma dizisinde yer alan hikaye şöyleydi : Kaliforniya San Andreas fay hattında meydana gelebilecek büyük bir depremin Amerikan ekonomisine çok büyük zarar vereceğini bilen ABD, yer kabuğundaki değişimleri izleyerek, daha deprem oluşmadan tektonik katmanlar arasında artan basıncı değişik noktalardan patlatıp boşaltarak, büyük depremi küçük depremler halinde dönüştürmenin yolunu bulmuştu. Yıllar önce Sırp asıllı Amerikalı bilimadamı mucit Nicola TESLA tarafından geliştirilen bu "düşük frekanslı elektromanyetik ışınımla yüksek enerji nakli" tekniğini, hem Ruslar hem de Amerikalılar uzun zamandır bir silah olarak kullanmanın yolunu arıyorlardı. Bu yöntemle çok uzaktan, hatta uzaydan geniş alanlarda tahribat yapabileceklerdi.
ARAŞTIRMA : (ABD'nin üçüncü uzay teleskobu Chandra'yı yörüngeye taşıyan Columbia uzay mekiği 23 Temmuz 1999 tarihinde Kennedy üssünden Türkiye saatiyle 07:31'de fırlatıldı.NASA tarihinde ilk kez kadın pilot Eileen Collins'in komutasında uzay görevine başlayan Columbia fırlatıldıktan birkaç saat sonra Chandra X-ray teleskobunu yörüngeye bıraktı. Bu teleskop kara delikleri, çarpışan galaksileri ve supernovaların kalıntılarını incelemek için kullanılacak. Kasım 1998'den beri ertelenen görev, sadece bu hafta iki kere ertelenmişti).
ABD dünyanın ve kendi insanlarının tepkisini almamak için bu projeyi barışçı "deprem indirgeme" sistemi diyerek, bir yandan tepkileri azaltıp diğer yandan fonlama devamlılığını sağlamayı amaçlıyordu. Bu nedenlerle proje önce Avustralya'nın çıplak ve seyrek nüfuslu kırsal bölgelerinde denendi ve geliştirildi. Daha sonra değişik zamanlarda Kafkaslar'da, Okyanus tabanında ve Güney Amerika'daki Ant dağlarında denendi ve büyük aşama kaydetti.
Bu arada Türkiye, Japonya ve benzeri deprem kuşağındaki ülkelere sismik ağ şebekeleri kurularak bu bölgelerin tektonik verileri saniyesi saniyesine devasa bilgisayarların kayıtlarına gönderilmeye başlandı. Üniversitelerle ortak projeler geliştirildi, yüzlerce bilimadamına Amerika'da deprem konusunda araştırma yapma bursu verildi. Ancak projenin gizliliği esastı. Bu nedenle tüm ilişkiler paravan araştırma kurumlarında yürütülüyordu. Ancak zaman zaman bilgi sızıntısına olanak verilerek halkın bu konu hakkında bilgi sahibi olması istendi. Kobe'de ve başka yerlerde meydana gelen depremlerin arkasındaki gariplikler çıkar gruplarınca terör ve mafya örgütlerinin işi gibi gösterilmek istendi ve bunda da başarılı olundu.
Ve gün geldi bu sistem Türkiye'de denenmek istendi. Zaten bölge bu amaçla yıllardır sismik espiyonaj altındaydı. Nitekim gelişmeleri takip edenler, depremden hemen sonra, Milli İstihbarat Teşkilatı'nın girişimleriyle Türk Telekom'un Türkiye'nin sismik bilgilerini Pentagon'a ileten NATO Üssü'nün iletişimini nasıl kestiğini hatırlayacaklardır.
ABD'nin asıl hedefi, Kuzey Anadolu fay hattındaki deneyden elde edeceği tecrübe ve bulguları,Kaliforniya San Andreas fay hattına uygulamaktı. Bu iş yine çok yüksek askeri gizlilik taşıdığından yürütme işi İsrail'li uzmanlara verilmişti. Gerekli makine ve donanım gizlice denizaltılarla Gölcük Üssüne getirilerek oradaki, yeraltı-denizaltı korunaklarına kuruldu. Türk makamları durumdan detay bazda haberdar değillerdi. Bunu İsraillilerle yürütülen askeri tatbikatın bir parçası olarak düşünüyorlardı. (Zaten İsraillilerle yapılan askeri tatbikat bu operasyon doğrultusunda önceden planlanmıştır. Çünkü dünyanın ve Türk Milletinin dikkatlerini çekmemek için tatbikat adı altında HAARP-TESLA Deprem Makinesini getirip rahatça kurdular.) Böyle bir makinenin deneneceğini zamanın Cumhurbaşkanı, Başbakanı, Genel Kurmay Başkanı biliyordu, fakat ABD (Siyonistler tarafından yönetiliyor) ve İsrail'liler (Siyonistler) bizimkileri makinenin denenmesi için şu şekilde ikna ettiler : olası İstanbul merkezli bir depremde 100.000 kişinin ölümü, yüz milyar doları aşan maddi kayıp ve Türkiye'nin en az 25-30 yıl geri gitmesi demektir, diyerek bizimkileri ikna ediyorlar.
İsrailliler Amerikalı'larla gece şartlarında elektro-sismik haberleşme tatbikatı yapacaklardı. Deney başarılı olacağından sonunda kimse normal dışı bir şeyin olduğunu farketmeyecekti. Bu amaçla Gece Şahini Tatbikatı'nın (Operation Night Hawk) saat 03:00'te başlaması planlandı. Gece saat tam 03:00'te düğmeye basılacak ve Gece Şahini devreye girecekti. O an uzay filmini andırır devasa cihazlar çalışmaya başlayacak ve 1-2 dakika içinde de oluşturdukları muazzam enerjiyle Marmara'nın altındaki tektonik tabakayı zayıf yerlerinden kırıp, aylardır oluşan basıncı dışarı atacaklardı. Böylece büyük bir deprem önlenmiş olacaktı. Ama o gece sabaha karşı birşeyler yanlış gitti. Ve beklenen gerçekleşmedi. Herşey bir anda olup bitmişti. Cenab-ı Hakk'ın Doğası kendini yönetmeye kalkanlardan bir kez daha intikam almıştı. 45 saniye süren deprem, beklenenin 10,000 kat üstünde bir güçle gelmişti. Her yeri bir anda yerle bir etmişti. Zayıflayan ve titreyen elektrikler az sonra geri geldiğinde, gece saat 03:05'i gösteriyordu. Daha birkaç dakika öncesine kadar korunağın içinde ŞAMPANYA patlatmayı bekleyenler, şimdi korkudan buz gibi donmuş, hareketsiz ayakta duruyorlardı. Kimsenin ağzını bıçak açmıyordu. On binlerce insan, çoluk çocuk, o an enkaz altında can çekişiyor veya cansız yatıyordu. Bu düşünce ile hepsi ürperdi. Bu asrın en büyük felaketiydi; hem de insan eliyle yapılan bir felaket...
Sessizliği İsrailli komutanın buz gibi emri bozdu: "Lets pack! We're moving out! Call operation-Q! Right now! Immediately! Stop whinning! Move, move, move!" (Toplanın! Kaçıyoruz! Q planına geçiyoruz. Şimdi..Hemen! Hadi, hadi!!!)
İşte o andan sonra çantalardan çıkan "Q planı" çalışmaya başladı. İlk önce bölgedeki tüm haberleşme ve elektrik enerjisi felç edildi. 4 dakika içinde İsrail Başkanı Barak ve ABD Başkanı Clinton ile irtibat kuruldu. O anda İsrail'de Ben Gurion'un Lod askeri havaalanından 4 adet savaş uçağı eşliğinde 2 nakliye uçağı havalanıyordu. 2 dakika sonra da İsrail Deniz Kuvvetleri ve NATO Güney Deniz Saha Komutanlığı'na bağlı tüm birlikler DEFCON-4 acil durumuna geçirildi. Amerikan 6'ncı filosuna bağlı gemiler de rotalarını İstanbul'a çevirmek için Pentagon'dan emir aldılar.
Bu arada ilginç bir şey daha olmuştu. Depremle ilgili haberler birbiri ardına gelirken, bir haber önce görünüp sonra kayboldu. 20 Ağustos Cuma akşamı televizyonlar bir İsrail uçağının Ataköy açıklarında denize düştüğünü duyurdu. (bu bize Cenab-ı Hakk'ın bir lütfu ki, bu olayları kimin yaptığını anlamamız için işaretler gönderiyor) Ancak bir süre sonra haber kesildi ve uçağın akıbeti ile ilgili bir daha haber alınamadı.
Olaydan bir gün sonra Deniz Kuvvetleri'nden bir dostum beni aradı ve bu olayda birtakım soru işaretleri bulunduğunu, bu konunun perde arkasını araştırmamı rica etti. Kısa sonra ulaştığım bilgiler, gerçekten ilginçti. Uçak, düştükten kısa süre sonra teknesiyle o sırada Ataköy açıklarında olan balıkçı Abdullah KAPLAN tarafından kurtarılmıştı. Abdullah Kaplan olayı şu şekilde anlatmıştı : "Uçağın düştüğünü görünce derhal yardıma gittik. Uçağın kanatları yara almıştı. Hemen uçağı bağladık ve Zeytinburnu limanına çektik. Teşekkür beklerken küfür yedik. Ne olduğunu bile anlamadık."
Bu konu o gece o bölgede görev yapan Sahil Güvenlik 4. Botunun sorumluluk alanındaydı. Araştırmalar Sahil Güvenlik'in bu konuyla ilgilenmediğini ortaya çıkardı. Olay yerine gelen televizyon ekipleri ise şaşırtıcı bir şekilde çekim yapmaktan vazgeçmişlerdi. [patronlarından (İsrail-Siyonistler) aldığı emir gereği] Daha sonra uçağı Zeytinburnu'na yanaştıran balıkçı Abdullah Kaplan, olayı Kumkapı'daki Gümrük Muhafaza'ya iletti.
Kısa süre sonra tutanak tutuldu. Ancak Gümrük Muhafaza da tutanak tuttuğuna pişman oldu.Uçağın sahibi İsrail asıllı biriydi. O gece ne olduğu ise bir türlü anlaşılamadı.
Deprem için 1900'lerin başından beri Nicola TESLA adındaki Sırp asıllı bir bilimadamının buluşu olan "elektromanyetik endüksiyon tekniği" (TESLA Makinesi) kullanıldı. Makinenin ABD Kaliforniya San Andreas fay hattında olacak muhtemel bir deprem öncesi kullanılması düşünüldü. (ABD'lilerin asgari zarar ve ölümlerinin azaltılması için bazı denekler gerekiyordu, onların gözünde bir hayvandan bile daha değersiz olan bizim gibi insanlar üzerinde denenmesi normaldi.) Neden Türkiye diye soracak olanlar için ise; - Türkiye de ne yaparsan yap kimsenin umurunda olmaz, birkaç tane yetkiliyi ikna ettikten sonra her türlü deneyi yapabilirsiniz, bilinçli insan sayısı azdır, genelde okumamış cahildir, araştırmazlar kadercidirler, Kaliforniya San Andreas fay hattının dünyada tek eşi benzeri özelliklere sahip olan ikiz kardeşi Kuzey Anadolu fay hattıdır, karakterleri aynıdır.
Ancak ABD-İsrail'in bölge ile ilgili bu hareketliliği ne kadar gizli olursa olsun bazı kaynaklara sızmasını engelleyemedi. Kanadalı bir bilimadamı her nasılsa bu gizli verilere ulaşarak, bölgede bir deprem olacağını ve bunun için bölgenin takip altına alındığını anladı. Ve bunu kendi amaçları doğrultusunda yaklaşık 48 gün ve 240 km hata ile yayınladı. Ancak ne bu bilimadamına, ne de yayınına daha sonra nedense kimse dikkat etmedi.
Gölcük Donanma Komutanlığı'nda görevli asker, astsubay ve subaylar, Donanma karargahında garip birşeyler olduğunu farketmişlerdi. Bu konuyla ilgili bilgiler de nasıl olduysa yukarıda ismini zikrettiğimiz dergide yer almıştı. Peki İsrail askerlerinin bu projedeki yeri neydi? İsrailli askerler ve üst düzey subaylar o gece Gölcük'te ne arıyorlardı? Bu devir teslim töreni her yıl yapılan rutin bir ulusal törendi. Uluslar arası bir kimliği yoktu. Ama İsrailli subaylar ve üst düzey yetkilileri oradaydı! Peki ne arıyorlardı Gölcük'te?
Bunun nedenini şimdi daha iyi kavrayabiliyoruz. Çünkü bu proje İsraile ihale edilmişti. Bizimkilerin ise bir şeyden haberi yoktu (Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı hariç). Bize güvenen de yoktu zaten. Ancak o gece nedense hiç kimse İsraillilere, bugüne kadar hiç katılmadıkları bu devir teslim törenine neden katıldıklarını sormadı. Ya şaşkınlıktan ya da telaştan, enkaz altında kaç İsrail askerinin öldüğü, kaçının yaralandığını da soran olmadı. O felakette kaç İsrail askerinin öldüğünü ne Genelkurmay yayınladı ne de İsrail böyle bir bilgiyi açıklamak nezaketinde bulundu. Herkese verdikleri imaj ise oraya bize yardım için geldikleri şeklindeydi. Hemen bir hastane kurdular. Yaralarımızı sarmaya yardımcı olmak için daha sonra o bölgede bir yerleşim merkezi kuracaklarını açıkladılar. (İsrailliler bizim kara kaşımıza kara gözümüze mi hayranlar, bizi çok mu seviyorlar, bizi çok sevdikleri için mi Türkiye'nin doğusunu kendi toprakları olarak gösteriyorlar. Arz-ı Mev-ud, Vaad edilmiş topraklar Büyük İsrail Devleti). Esas amaçları enkaz altındaki askerlerini ve önemli askeri malzemeleri çıkararak götürmekti. Gerisi paravan operasyondu. Bizde "Bak şu İsrail'e, helal olsun, hemen yardımımıza koştu" diyerek sevindik.
Bu operasyon neden gündüz değil de gece olmuştu? Çünkü olacakları kimsenin görmemesi ve gözlemci riski ise en az düzeyde olduğu için gece oldu. Gece saat 03:00'te operasyonun başlaması için yeşil ışık yakıldı. TESLA Cehennem makinesi yer altındaki sığınakta ve deniz altında çalışmaya başlamıştı. En geç 1-2 dakika içerisinde gücü en üst düzeye ulaşmış olacaktı. Aynen de öyle oldu. Makine gürültüyle enerji toplamaya başlamıştı. Bu sırada, Avustralya'da ve Okyanusta bu tür suni depremler öncesinde görülen elektrik boşalması, hava yarılmasından oluşan ışıklar ve patlamalar oluştu atmosferde. Ve arkasından da makinenin boşalması ile birlikte yer yarıldı ve oluşturulan enerji doğaya aktarıldı.
Ancak hesapta doğanın (Cenab-ı Allah'ın) oyunu yoktu. Oluşan deprem hem beklenenden çok uzun süreli, hem de çok daha güçlü çıktı. Şiddeti 7.4'e ulaştığında Amerika'da aletler 7.8'i gösteriyordu. Ve büyük bir patlamayla her şey kontrolden çıktı. TESLA deprem makinesi, depremin enerji gerilimine dayanamayıp parçalandı ve ortaya çıkan güç yeraltında muazzam bir patlamaya neden oldu. Ve bu yer altı labaratuvarının tam üstündeki, herşeyden habersiz uyuyan yüzlerce askeri barındıran ve 8 şiddetindeki depreme dahi dayanıklı olması gereken askeri tesisler un-ufak olarak dağıldı. (demek ki deprem 8'den daha şiddetli oldu) (ABD'li ve İsrailli Siyonistler bir insan olarak Cenab-ı Allah'ın doğa olaylarına karışamayacaklarını anlayamamışlardı,)
Bir tedbir olarak tüm bölge ve hatta bütün İstanbul 4 saat süreyle bir haberleşme ablukası altına alındı. Elektrikler kesildi ve telefonlar iptal edildi. Kimsenin birbiri ile haberleşmesi istenmiyordu. Cumhurbaşkanı dahi sabahleyin "benim de telefonlarım kesikti" (Türkiye'de bütün her yerin telefonları dahi kesilse önemli kurumların kesilmez çünkü uydu telefonları vardır. Ama uydu iletişimini dahi kestiler) şeklinde garip bir açıklama yapacak ve biz de buna bir anlam veremeyecektik. Demirel tam bir şaşkınlık içindeydi. (Cumhurbaşkanı'nın şaşkınlığı normaldir çünkü o na böyle bir şeyin olacağı ihtimali söylenmemişti. Bu olay duyulur ise Türk halkına nasıl izah edeceğini bilmediği için şaşkınlık içinde idi.) (Hoş bu olay ortaya çıksa bile bu olayı terör örgütü veya mafyanın yaptığı açıklaması yapılacaktı.)
Ne yapacaklarını bilmedikleri için ne Cumhurbaşkanı, ne de Başbakan saatlerce bir şey diyemedi, demeç veremediler. "Üzgünüz" dahi diyemediler. Ancak sabah saat 09:00 sularında televizyon ekranlarının karşısına geçip halka üstün körü bir açıklama yapabildiler. Durum vahimdi. Hatta belki de Clinton dahi o anda konuya ilk kez vakıf olan yardımcılarından ve olağanüstü Milli Güvenlik konseyinden görüş alıyor ve Türkiye'ye nasıl yardım edileceğini hesaplıyordu. Hemen gerekli sıhhi yardım ekipleri organize ediliyor ve bölgedeki tüm Amerikan askeri birlik ve filolarına Türkiye'ye doğru hareket emri veriliyordu. Amerika diyetini Türkiye'ye tam destek vererek ödemeye çalışıyordu adeta.
Bu arada devreye Avrupa ülkelerinin liderleri de giriyor ve belki de onlardan da Türkiye için sözler alınıyordu. Yunanistan bile harekete geçirilerek Türkiye'ye karşı olan hasmane tutumuna son vermesi sağlanıyordu. Tüm Batı başkentleri hareket halindeydi, panik yoktu. Herşey kontrol ve koordinasyon altındaydı; bir tek Türkiye dışında. Bizde ise sanki bu emrivaki felakete karşı nasıl tavır almaları gerektiğine bir türlü karar verilemiyor; kararsızlık içinde bocalayarak büyük bir gizlilik içerisinde ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı.
Sabah saat 03:05 ile 06:30 arasında Batı'da bu hareketlilik yaşanırken bölgede de çok hızlı ve çok gizli bir askeri hareketlilik hakimdi. Ancak herkes kendi derdine düşmüş olduğundan bu olağanüstü gizli operasyondan kimsenin haberi olmuyordu. Böylece bu işi planlayanlar, gecenin karanlığından da yararlanıp denizaltından parçaları yüzeye vuran TESLA makinesinin kalıntılarını toplayıp, yer altı ve yerüstündeki tüm delilleri de yok ediyorlar ve hatta belki de insanları canlı canlı gömerek tüm izleri yok etmeye çalışıyorlardı. Ve bölgeye son hızla Rus araştırma gemisi dahi sabah saat 06:30'da bölgeye vardığında, havanın aydınlanmasıyla birlikte etrafta delil olabilecek tek bir cisim bile kalmamıştı. Deniz altında oluşan radyasyon anlaşılmasın, dibe çöken kalıntılar araştırılmasın ve patlama sonucu meydana gelen denizaltı krateri ve çukur ortaya çıkarılmasın diye bu bölge derhal askeri karantinaya alınarak dalışa yasak bölge ilan ediliyordu.
Ancak bütün bu temizlikler yapıldıktan sonra Ecevit ve daha sonra da Demirel'in bölgeye gitmelerine izin veriliyordu. Onların dahi ne bölgeye uçuşlarına, ne de telefon irtibatı kurmalarına izin vardı. Sanki koskoca İstanbul ve Kocaeli bölgesi uzaydan gelen yaratıklar tarafından abluka altına alınmışçasına tam bir haberleşme karanlığına sokulmuştu. Tek bir telefon dahi çalışmıyor, elektrikler verilmiyordu.
Ancak Ecevit ve Demirel, belki de olan biteni içlerine sindiremediklerinden (olmayan vicdanlarının azabı çektikleri için, yıllardır bu milletin sırtından geçindikleri için) olsa gerek, evleri kendilerine mezar olan binlerce insanımızın da acısıyla bir türlü rahat hareket edip halkla bütünleşemiyorlardı.
(Eğer olay ortaya çıkmış olsa idi bu olay PKK terör örgütünün üzerine atılmak sureti ile geçiştirilecekti. Bu doğrultuda CNN haber spikeri Patronları olan ABD-İsrailli Siyonistlerden aldığı emir doğrultusunda Ecevit'e şu soruyu yöneltiyordu.) CNN haber spikerinin "depremin ardında PKK mı var?" sorusuna, Ecevit ona "siz ne saçmalıyorsunuz, deprem ile PKK'nın ne alakası var? Bu deprem Cenab-ı Allah tarafından gönderilen bir doğa olayıdır!!" demesi gerekir iken, diyemiyordu. Sadece spikerle göz göze gelmemeye dikkat ederek "sanmıyorum" gibi o günlerde bizi epeyce şaşırtan bir ifade kullanıyordu.
Peki, Amerika ne yaptı sonra? Hemen tüm imkanlarını Türkiye için seferber etmedi mi? Clinton Amerikan halkından Türkiye'ye yardım etmelerini istemedi mi? Kasım'da Türkiye'ye geleceğini ilan edip, Ecevit'in de bu arada Amerika'ya kendini ziyarete geleceğini haber vermedi mi? Ecevit belki de Amerika'ya bu felaketin ve binlerce şehidin diyetini konuşmaya gidecekti. Nitekim gitti de. Ardından Clinton Türkiye'ye gelerek deprem bölgesini ziyaret etti, insanlarla konuştu, bizleri çok sevdiği imajı verdi, bebekleri kucağına alıp sevdi, onlara hediyeler ve yardımlar verdirdi. (bizlerde; ABD-İsrailli Siyonistler bizi ne kadar çok seviyorlar mış dedik) ABD'nin bu aşırı ilgisi sadece bir müttefik olmasıyla açıklanamazdı.
Bu arada, acaba hükümet içinden sızan bilgiler, bazı bakanların özellikle MHP kanadının yabancılara karşı saldırgan tavır takınmalarına neden olmuş olamaz mı? İlk anda çok yadırgadığımız Sağlık Bakanı Osman DURMUŞ'un "yabancılara tek hasta bile vermem ve onlardan kan da almam" demesini şimdi yadırgayabiliyor musunuz? ABD'nin saygın gazetelerinden New York Post'un haberine bir de bu gözle bakın:
"Türk hükümeti, ABD'nin Deniz Hastanelerini kullanmıyor...
Türkiye'deki şiddetli depremde 27.200'den fazla kişi yaralandı. Ancak yetkililer tarafından dün yapılan açıklamada, depremin meydana geldiği tarihten itibaren geçen iki haftalık süre içinde ABD tarafından gönderilen Deniz Kuvvetleri'ne ait üç adet yüzer hastanede henüz tek bir hastanın bile tedavi edilmediği bildirildi.
Türkiye'ye gönderilmiş olan uluslar arası yardımın çoğunun kullanılmaması Ankara'daki hükümetin eleştirilmesine neden oldu.
Türkiye'de yayınlanan Radikal gazetesi dünkü sayısında, 750 ton yardım malzemesiyle yüklü bir İsrail gemisinin üç gün süreyle gümrükte tutulduğunu yazdı.
ABD gemilerinin İzmit'e varışından önce Türkiye Sağlık Bakanı Osman DURMUŞ'un, bu gemilere ihtiyaç olmadığına ilişkin sözlerine geniş bir şekilde yer verildi.
Ancak ABD Büyükelçiliği, aralarında 600'den fazla yatak taşıyan Kearsarge adlı geminin de bulunduğu üç adet yüzer hastaneyle ilgili olarak bir uyuşmazlık yaşanmadığını bildirdi."
Ne ölenler geri gelir, ne de anılarımız.
Ancak İzmit'te, Gölcük'te Yalova'da Halıdere'de Avcılar'da, Bolu'da Düzce'de ve daha nice yerleşim merkezinde enkaz altında hayatlarını yitiren binlerce Mehmet, Hatice, Ayşe ve Ali'ye karşı bir vicdan borcumuzda mı olmayacak? Onlar geride gözleri yaşlı onbinlerce sevenlerini, sıcaklıklarından mahrum bırakırken, sırf Kaliforniya'da Jony'ler, Susan'lar ve Alice'ler yaşasın diye yaşamdan çalındıklarını dünya bilmesin mi? Emekli Bir Subay.
17 Ağustos depremi kuşkusuz hepimizi derinden sarstı. Deprem bütün ülke halkını derinden üzerken, depremin açtığı yaralar hâlâ tam haliyle sarılabilmiş değil.
Açıkça söylemek gerekirse 17 Ağustos Gölcük depreminden sonra ben de yukarıdaki senaryoya benzer şeyler düşünmüştüm. Daha sonra sağduyusuna güvendiğim bir dostuma "acaba onların işi olabilir mi?" diye sordum. Önemli bir devlet kurumunda uzman olarak çalışan dostum "Açıkçası ben de aynı şeyi düşündüm" diye cevap verdi, son derece sakin bir şekilde...
Kısa süre sonra yalnız olmadığımız ortaya çıktı ve Sabah gazetesinden Can Ataklı köşesinde şunları yazdı : Yenişafak gazetesinden Taha Kıvanç'ın yazısı : Sabah gazetesinden Sedat Sertoğlu bu konuda en detaylı yazıyı yazıyordu Yazı metinleri ekte),
Bu yazı Sayın Aydoğan VATANDAŞ Bey'in "HAARP-KIYAMET TEKNOLOJİSİ" adlı kitabından özet olarak alınmıştır.(Parantez içindekiler benim araştırma ve yorumlarım)
İNANMASANIZ DA OLUR
Taha KIVANÇ - 15 Kasım 1999 - Yenişafak Gazetesi
İster inanın ister inanmayın, bundan 2,5 ay önce, "Gerçek değil, hayal" başlıklı Kulis'i yazarken olayın bu boyutlara varacağını hiç hesap etmemiştim. Dikkatimi çeken bir filme işarette bulunmuştum o yazıda; Bill Clinton'un Türkiye'ye gelişi, filmin konusu ve deprem olayları arasında irtibat kurmuştum... Sonunda, o yazıda 'hayal' diye kaydettiğim gelişmelerin hemen hepsi fazlasıyla gerçekleşti. Üstelik Clinton da beklendiğinden bir gün önce (dün) ülkemize geldi... Sanki komplolara meydan okuyor Clinton...
O yazıma esas teşkil eden filmin adı 'Komplo Teorisi'; başrolde ünlü sanatçılar Mel Gibson ve Julia Roberts oynadığı için dünyanın her tarafında milyonlarca sinemasever tarafından izlendi film. Üşütük görüntüsü veren bir taksi şoförü, adalet bakanlığında çalışan bir genç kadınla ilgileniyor. Genç kadın da şoförü ciddiye almıyor önceleri, ancak birbiri ardına meydana gelen olaylar kadının gözünü açıyor. İzleyiciler olarak bizim zihnimiz karışıyor film boyunca, karşımıza çıkan olayların hangisi gerçek, hangisi 'komplo' ayırt edemez oluyoruz...
Mel Gibson'un canlandırdığı üşütük görüntüsü veren taksi şoförünün filmdeki adı Jerry Flecher... Adam şoförden öte bir şey; 'Komplo Teorisi' adıyla sadece sınırlı sayıdaki abonelerine gönderdiği haftalık bir haber bülteni de çıkartıyor... Bültenin son sayısında bir kaç senaryoya yer veriyor Flecher; bunlardan en önemlisi, NASA'nın, ödeneklerini kesen ABD başkanının hayatına kast eden bir komployu sahneye koyacağını tahmin etmesi... Flecher gazetelerde öylesine yayımlanan bir kaç masum haber arasında irtibat kuruyor ve NASA'nın uzaya gönderdiği bir araçtan yeryüzünü harekete geçireceğini, depreme sebep olacağını tahmin ediyor... Jerry, Avrupa gezisi sırasında ziyaret edeceği Türkiye'de, NASA'nın yapay hareketlendirmesiyle meydana gelecek yer sarsıntısında, ABD başkanının hayatını kaybedeceğini de öngörüyor...
Filmi, ya da o filmin hikâyesine temas ettiğim Kulis'i hatırladınız mı? Senaryoyu kaleme alanlar, Türkiye'deki muhtemel depremin şiddetini bile doğru tahmin etmişlerdi: 7.4... Ben filmin senaryosundaki bizi ilgilendiren ilginç ayrıntılara Kulis'te temas ettikten (25 Ağustos 1999) sonra, 'Komplo Teorisi' filmi benim işaret ettiğim özellikleriyle bazı gazetelerde birinci sayfa haberi oldu. Dünyanın çeşitli yerlerinde meydana gelen depremlerdeki garip bağlara, ilintilere dikkat çekilen mesajlar İnternet'te dolaşıp durdu. Önceki gün Düzce'de yeni bir deprem meydana geldiğinde 'Komplo Teorisi' filmi yeniden hatırlandı...
Bakın 2,5 ay önceki o Kulis'te neler yazmışım: "Beynim Jerry Flecher gibi komplo teorilerine fazla çalışmaz; NASA gibi bir kurumun istediği yerde istediği zaman yeri harekete geçirebileceğine inanmam da mümkün değil benim. Jerry Flecher olsaydım, 'Komplo Teorisi' filmini bütünüyle gerçek hale getirecek bir senaryo yazmam mümkün olurdu. Sırf Clinton'u ortadan kaldırmak için harekete geçen birileri, iz sürenleri şaşırtmak için, ellerindeki teknik gücü filmde öngörüldüğü şekilde bir kere değil iki kere kullanmaya kalkışmış olabilirler pekâlâ. Birincisi, Gölcük merkezli bir deprem için, ikincisi de başkanı ortadan kaldıracak İstanbul merkezli ikinci bir deprem için... Tabii böyle bir senaryo ancak Jerry Flecher'in hayal dünyasında bulunabilir..."
Tabii, Düzce merkezli yeni depremden sonra senaryo biraz değişmek zorunda; iki değil üç ayrı deprem planlamak gerekiyor çünkü. Biri Gölcük merkezli, diğeri Düzce merkezli, bir de bu ikisinin hazırladığı zihinlerin kabul edebileceği daha güçlü bir üçüncü deprem... Bill Clinton NASA'nın ödeneklerini kısıyor mu, NASA yapay depreme sebep olabilecek teknolojiye sahip mi, şu sıralarda Türkiye'nin üzerinde NASA'ya ait bir uzay aracı dolaşıyor mu? Bu soruların hiçbirinin cevabını bilmiyorum ben. Zaten Jerry Flecher değilim ki, birbiriyle ilintisiz olaylar arasında bu tür ilişkiler kurabileyim.
Şu sıralarda cevabını en çok merak ettiğim soru ne biliyor musunuz? "Acaba Bill Clinton Komplo Teorisi filmini gördü, Brian Helgeland'ın yazdığı senaryoya dayalı filmin başarısından sonra J. H. Marks'a yazdırılan romanını okudu mu?"

SİSMİK BOMBA ŞÜPHESİ
Can ATAKLI - 31 Ağustos 1999 – Sabah Gazetesi
Adam diyor ki: "Deprem olmadı, sismik bomba atıldı" al başına belayı, olacak iş mi, ama şeytan da dürtüyor "neden olmasın?" diye.
Balıkçının biri "Tam deprem olurken göğe bir ateş topu yükseldi, gökyüzü aydınlandı, yıldızları tutacak gibi oldum" demesiydi belki de "fısıltı gazetesi"nin tirajı bu kadar büyük olmayacaktı. Balıkçının bu ifadesini başka görgü tanıkları da destekleyince ve bir de üstelik Büyükada açıklarında "ağların eridiği" söylentisi yayılınca "komplo teorileri" de devreye girdi.
Yarın depremin üçüncü haftasına giriyoruz. İlk haftanın sonundan beri konuşulan bir konu var. Hatta öyle ki kimi okurlar "Kardeşim bunu niye yazmıyorsunuz, niye saklıyorsunuz? diye sitem bile ediyor.
Konu şu: Marmara'daki depremin "görülmemiş" ölçüde büyük olmasının nedeni sadece doğa olayı olmayabilir, İzmit Körfezi'ne "sismik bomba" atılmış olabilir.
Böyle bir bomba var mı?
Şu ana kadar böyle bir bombanın imal edilip edilmediği konusunda resmi bilgi yok. Yok ama, teknik olarak mümkün. Sismik bomba şu oluyormuş: Dünyanın çevresine yerleştirilmiş bir uydu, dünyanın herhangi bir bölgesine, insan kulağının asla duymayacağı çok güçlü ses dalgası gönderiyor. Bu da yer sarsıntısına neden oluyor. Eğer bu ses dalgaları kırılmaya yüz tutmuş fay hatlarına gönderiliyorsa, sarsıntı çok daha şiddetli oluyor.
Madem lafa girdik, artık sürdüreceğiz mecburen. "Sismik bomba atılmış olabilir" teorisi nereden kuvvet buluyor? "Fısıltı gazetesi"nin haberlerine göre, CNN'de Ecevit'e sorulan bir soru akılları karıştırmış. CNN muhabiri "Depremde PKK parmağı olabilir mi?" diyor, Ecevit de "Zannetmiyorum" karşılığını veriyor, konu kapanıyor. Ama "komplo teorisi üretecek kapasitede" beyin taşıyanlarda merak başlıyor. "Ne demek PKK parmağı, yani biri istese deprem yapabiliyor mu?
Ardından şu sıralarda CİNE-5'te gösterilmeye başlanacak olan, "Komplo Teorileri" isimli film geliyor. İzlemeyenler için yazıyorum, eski bir ajan olan filmin kahramanı, çeşitli teoriler üretiyor ve ilgili makamlara bildiriyor. Bunlardan biri Amerika Başkanı'na düzenlenecek suikastle ilgili. Filmin kahramanı diyor ki "Başkanı öldürmek isteyenler, Türkiye gezisini bekliyor. Başkan Türkiye'deyken, sismik bomba atılacak, deprem olacak, İstanbul yıkılacak, başkan da enkaz altında kalıp ölecek."
Nitekim filmin ilerleyen dakikalarında Başkan Türkiye'ye gelmeden az önce deprem oluyor ve binlerce kişi ölüyor.
"Fısıltı gazetesi"nin yaydığına göre, İzmit Körfezi'ndeki alev topu, denizin içinde bulunan ve lava benzeyen madde, Altıncı Filo'nun gelişi, bir Rus araştırma gemisinin depremden iki saat sonra Marmara'ya girişi, bir Amerikan heyetinin Tsunami olup olmadığını araştırmak için bölgeye gelip dalış yapması, Amerika'nın fevkalâde yakın ilgisi, uzmanların yeni deprem olabilir uyarıları "depreme başka şeylerin karıştığı" sanılarını arttırıyormuş.
Tabii böyle anlarda insan beyni "normalden çok farklı" çalışıyor. Hele bizim gibi pekçok işe şeytanın karıştığı ülkelerde bu tür "paranoyak" düşünceler ortaya çıkıyor.
Çıkmakla da kalmıyor, bir sürü insan inanmasa da "Valla neden olmasın?" sorusunu soruyor. Olabilir mi?
Buraya kadar "fısıltı gazetesi"nin yayınlarından derlenen bilgileri okudunuz. Peki gerçekten böyle bir bomba olabilir mi, olsa bile bunu kim, hangi amaçla ve Türkiye'nin kalbine atacak cesareti nasıl kendinde bulur?
Filmdeki gibi "cani bir bilimadamı" olması mümkün değil. Bu silahı elinde tutan bir devletin şu ya da bu nedenle bunu yapması da günümüz dünyasında mümkün olamaz.
Geriye bir tek "yanlışlık" ve sanal hedef olarak da İzmit Körfezi'ni nişanlıyor. Ama ne oluyorsa oluyor, sistem devreye giriyor. Ondan sonrası malum.
Uçuk gibi geldi size de değil mi? Bana da öyle.
Amaaa, Ege Denizi'nde bir Amerikan gemisinin, dünyanın en gelişmiş teknolojisi ile denetlenen ateşleme sisteminin, "yanlışlıkla" devreye girdiğini ve gidip bir Türk savaş gemisini, en önemli noktasından vurduğunu, pekçok Levendimizin ŞEHİT olduğunu da unutamıyorum bir türlü."
CAN ATAKLI ŞİMDİ İŞSİZ...............
H A A R P
Sedat SERTOĞLU – 24 Ağustos 1999 – Sabah Gazetesi
Bu harfler, ABD'nin en gizli askeri projelerinden biri olan "High Frequency Active Auroral Research Program" isminin baş harfleri... Adından görüldüğü gibi yüksek frekansla ilgili bir program bu...
Bu konuyu gündeme getirmemizin nedeni, son zamanlarda bazı kişilerin İnternet aracılığı ile HAARP projesini, Yıldız Savaşları filmleri senaryosu türünden senaryolarla Körfez depremine bağlayıp, birbirlerine iletmeye başlamaları. Hayal gücü oldukça yüksek bir milletiz. Kendimiz uydurup, sonra da kendimiz inanıyoruz. "Fısıltı gazetesi" akıl almaz bir hızla yalan yanlış herşeyi yayıyor. Bu nedenle konuyla ilgili doğruları bilmekte yarar var..
Bu proje 6 yıldan beri, Alaska'da Gakona askeri üssü yakınlarında, ABD Hava ve Deniz Kuvvetleri'nce gerçekleştiriliyor. Resmi amacı, İyonosfer'de araştırma yapmak. Bu projenin gerçekleşmesinde üç Amerikan şirketi ARCO, Raytheon ve E-Sistemleri, önemli rol oynadı ve hâlâ oynuyor..
Amerikalı askeri yetkililere göre, HAARP şunları gerçekleştirecek:
1-Atmosferdeki termonükleer araçların elektromanyetik vuruşlarını değiştirmek,
2-Denizaltılarla haberleşmeyi kolaylaştırmak,
3-Radar sistemlerini son derece geliştirmek,
4-Çok büyük bir bölgede, ABD ordusu dışında tüm haberleşmeyi durdurmak,
5-EMass ve Cray bilgisayarları ile ortaklaşa, toprağın altını çok derinlere kadar incelemek,
6-Büyük alanlarda petrol, doğalgaz ve mineralleri tespit etmek,
7-Cruise füzeleri gibi her türlü saldırı silahı ve uçağı havada imha etmek.
Gelelim, bu projeye karşıt olan Amerikalı bilimadamları da var. Bunun son derece tehlikeli olduğunu savunuyorlar. Çünkü, onlara göre, HAARP öylesine bir güç haline gelebilir ki, elinde tutan dünyanın tartışmasız hakimi olur..
Projenin karşıtlarından biri olan, ülkenin en ünlü jeofizikçilerinden Prof.Gordon J.F.MacDonald'e göre, elektromanyetik teknoloji bakın daha neler yapabilir:
1-İklimleri değiştirebilir,
2-Kutupları eritebilir veya yerinden oynatabilir,
3-Ozon tabakası ile oynayabilir,
4-Deprem yaratabilir,
5-Okyanus dalgalarını kontrol edebilir,
6-Dünyanın enerji alanları ile oynayarak, insan beynini kontrol altına alabilir,
7-Radyasyon yaymayan termonükleer patlama oluşturabilir...
Bunlar yapabildiklerinin sadece bir kısmı.. Dehşet değil mi?
Ancak, Amerika Hava Kuvvetleri, iklimlerin kontrolünü amaçlayan "Spacecast 2020" projesi ile ilgili olarak "Çevreyi değiştirme teknikleri ile bir başka ülkeyi yok etmek veya zarara uğratmak yasaktır" açıklamasını da yapmış durumda...
Bu proje çok küçük sinyallerle çok büyük enerjileri kontrol etme mantığı üzerine kurulduğuna göre, Zbigniev Brezinski'nin 1970'lerde sözünü ettiği "İlerki yıllarda teknolojiye bağlı daha kontrollü bir toplum olacağı ve elitlerin bu imkanı kullanacağı" cümlesi sanki gerçek oluyor...
ABD eski Başkanı George Bush, "Yeni Dünya Düzeni" cümlesini kullanırken, acaba sadece, siyasi anlamda mı bunu söyledi?
Sizce HAARP ile ilgili bir başka ilginç şeyi anlatalım... Bu konuda Web'de açılan sayfalar, buradaki konuşmalar, gelen bilgiler, tartışılan konular sık sık esrarengiz eller tarafından silinip yok ediliyor. HAARP, bu konuyu inceleyenlere göre, 1994 yılından bu yana, en çok sansüre uğrayan konu durumunda...
Bir de bu konuda yazılmış olan ve adını çok ilginç bulduğumuz bir kitaptan söz edelim:
"Angels D'ont with HAARP.."
HAARP tartışması ABD'de daha çok uzun süreceğe benziyor..."

Ergenlik Çağının Sözde Bunalımları

2011-12-31T09:41:00.001-08:00

14 yaşında takdir edilmek ihtiyacını duyan bir kız olduğumuzu ve bu takdiri ailemizin bizden esirgediğini varsayalım. O zaman acaba biz ne yapardık? Bu durumda tek bir çıkar yol vardır, o da bu takdiri karşı cinste aramaktır. Çevredeki baskın düşünceye yaşamasına rağmen kız bunu zekice yaptı. Bu kızın zeki olduğunu bildiğimize göre bundan sonra neler olacağını tahmin edebiliriz. O bu yolda aradığı takdiri olamayacaktır.
Böyle küçük aşkların kolayca kurulan ilişkilerin başarısızlıkla sonuçlandığını bilir. Küçük kız kendini erkeklerin oyuncağı halinde görmektedir. Geriye kalan tek şey intihardır. Çocuk hiçbir yerde takdir görmemektedir. Esasen bir kaç mektubunda o da intihardan bahsediyor.
Eğer iyi bir tesadüf engel olmasaydı kızcağız intihar edebilirdi. Projesini gerçekleştirememesini korkaklık olarak vasıflandırmamak gerekir. ASIL KORKAKLIK INTIHAR ETME IŞININ KENDISINDEDIR. Bu iş, cesaretini kaybetmemiş bir insanın düştüğü hiddet buhranı sırasında meydana gelir. Küçük kızın intiharını objeye sebep, ailesinin nisbeten elverişli plan durumudur.
Takdire bu derece susamış bir kızcağıza kendi kendini kıymetlendirme imkanı vermelidir. Bu onun için okuldur.
Bireysel psikoloji şunu söyler: Böyle bir kız çocuk şefkatten mahrum olduğunu hissederse onda toplum için yetersiz bir hazırlanmanın bütün sonuçlarıyla beraber kuvvetli aşağılık duygusu gelişir..
Ergenlik Meselesi
Ergenlige deli psikolojisi gözüyle bakıyorlar. Bütün suç üreme bezlerine yüklenmektedir. Bu, gülünç bir iddiadır. Bu bezler doğuştan itibaren, hatta daha önce faaliyete geçerler. "Ergenlik başka faktörlerle tanımlanır: Daha fazla serbestlik, daha fazla imkan ve kızların karşı cins tarafından daha fazla çekilmesi." Çocuk olmadıklarını ispat etmek arzusuna sahip olmak bu yaştaki çocukları kuvvetle uyarmaktadır. Fakat bu yüzden de çoğunlukla hedeflerini aşarlar. Kız çocuk kız olduğundan dolayı dikkati üzerine çekmek ister ve bu sahadan başka hiçbir yerde takdir göremeyeceğini zanneder.
Ergenlik hastalıklı bir hâl değildir, yalnız hayat tarzında bulunan şeyleri dışarıya vurmaktadır; hiçbir şey değişmez, evvelden ne ise şimdide odur. Zaten değecek olsaydı, şimdiden onun geleceği hakkında bir met söylemezdik. O sadece kendisine kapalı gözüken bir yolda yürümeyi reddetmiştir.

ALFRED ADLER

Tren Yolculukları

2011-12-11T06:16:00.001-08:00

Yıllardır Adana-Mersin arasında tren yolculuğu yapmaktayım. Yeni trenler çıkana kadar çok zeruat oluyordu. Yeni trenlerin konforu üst seviyede olması insanı rahatlatmakta. Fakat havalandırmaları eski trenler gibi olamıyor.
Her halükarda ucuz ve şehir merkezinde indirmesi trenleri tercih etmeme sebeptir.
Ayrıca insanların trende nasıl davrandıklarınıda gözlemleme fırsatı veriyor.
Mesela şu anda trendeyim ve kalabalık olmasından dolayı ayaktayım. Yaslandığım yere bir bayan ve erkek geldi. Ilk bakışta yerimde gözleri oldukları anlaşılıyordu. Şimdi beni sıkıştırmaya çalışıyorlar ve ben kıpırdamamakta göçü ettim. Bakalım sonu ne olacak?

Medyanın Halleri

2011-12-11T04:13:00.001-08:00

Yılbaşı yaklaşıyor.Sokak sokak gezip halkın açlığını!işsizliğini ve sürekli şikayet eden tavırlarını yayınlayan satılmış medya şimdide yılbaşında nasıl eğleneceklerini,hangi mekanları tercih edeceklerini,su gibi alkol ve başka maddeleri nasıl tüketeceklerini halka detaylarıyla anlatır,gösterir ve bunu çok iyi yapanlara mikrofon uzatıp konuştururlar.Onlara göre yeri gelince ekmek parası bulamayan,Ama gerçekte yılbaşı gecesi milyarlarca tl lik harcama yapan bir toplum nasıl olur yakında yine izleriz.

(Alıntıdır..)

Twitter

2011-12-11T00:46:00.001-08:00

Bu günlerde yayınlanan yeni Twitter uygulamasını her ne kadar kullanmak istemedimse de uygulamanın ayrıntılarda gizli özellikleri kendine bağladı.

İLKOKUL

2010-08-12T02:08:00.000-07:00

Lütfiye Kısacık İlkokulu...Yıl 1994, öğretmenimiz Güllü Özalçın ve 60 kadar öğrencisiyle okul bahçesinde.

YOL - 06/09/2006 ÇARŞAMBA

2010-07-14T08:28:00.000-07:00

Saat : 20:10

4. pulmandayız.
45. koltukta ben
42. koltukta Kerem
39. koltukta Eren

19:30'da hareket etti tren..
Saat 20:00'da Yenice'ye geldiğimizde ortalık iyice karıştı.Adana'dan binen bir kısım yolcu bilet bulamadıkları için boş yerlere bindirme yapmışlardı.Yenice'de o yerlerin sahipleri binince yaygara koptu.

Herneyse biz bu arada çayımızı içip yemeğimizin bir kısmını yedik.
Kerem hepsini yedi :))

Saat : 20:23

Biletler kontrol edildi.

Saat : 20:58
Hacıkırın'dan geçtik.

***Yüzündeki gülümseme yok oldu.Gözleri dalmıştı, fakat etrafındaki sesleri dinliyordu.Ne düşündüğünü bilemiyordu.Belki mezuniyetin en büyük hediyesi olan işsizliği, belki babasıyla arasının neden açıldığını düşünüyordu.Ya da tam karşısında ayakta duran kızın güzel gülüşüne takılmıştı kafası..bilinmez!
Kafasını sağındaki pencereye çevirdi.Görmek istediği dışarısıydı fakat görebildiği içinde olduğu mekandı.***

Saat : 21:27

Pozantı

Saat : 01:40

Karşımdaki koltukta bir genç ile annesi yolculukta.Genç koltuğa uzanmış, anne yerde oturuyordu. Uyandım ve anne benden üstümdeki ceketi istedi...Verdim, giyiyor.

Saat : 02:40

Himmetdede...

Saat : 03:20

Yenifakılı...

Beşlikler - 10/07/2007

2010-07-14T08:18:00.000-07:00

10/07/2007 PAZAR 02:15

Beşi birden asla yanyana gelmez...
Belki gelir fakat onu görecek kişi ben değilim.
Beşini yanyana getirmeye çalışanım ben.
Her "tamam" dediğimde,
Yenileri sarhoş dizilişinde...
Sonra eskilerini özlemek,
İşte içini yavaş yavaş kemiren bir acı
Sonuç düğümlenen bir boğaz, avuçların peçete
Gözlerin sağanak yağışta...

Vazgeçmek değüil bu, dizmeye devam beşlikleri;
Sadece her bir giden,
Kalbime uğramamazlık etmiyor
Anılar defterine bir kaç damla gözyaşı bırakmadan gitmiyor.

YANSIMALAR

2010-06-12T02:31:00.000-07:00

06/01/2004 14:46 yurt-kur/mersin
Merhaba,
Sana bu yazıyı niye yazdığımı bilmiyorum. Ama bu değişikliği yapmak beni olumsuz yönde etkilemiyor ve etkilemeyecek.
Kendime tarif edemediğim garip duygular içerisindeyim.Sık sık oluyor lakin asını koyabilmiş değilim. Belki de böylesi benim için daha hayırlıdır.Ama emin ol bu sefer daha bir garip...
Ortamımı tarif etmeye çalışayım: Elimde "adel" marka mavi tükenmez kalem. Masa başındayım. Defterler,telefonum,bardağım...Kasetçaların içinde ise Yansımalar-Serzeniş ve tabii kulaklığım.Arkamda yatağım..olması gereken dağınıklığını üzerinden atmış bir vaziyette.Başımı koyduğum yastığın yanında her zaman olduğu gibi kitaplarım,defterlerim sıralanmış.
Karşımda bir oda arkadaşım,çay ile ekmek-çikolata tüketiyor.Yemekten vakit bulduğu anlarda, kişilerden ve olaylardan mevcut, biraz soru biraz yorum içeren ama fazla olağanüstü olmayan bir kısım cümleler kuruyor. Bu beni sıkmıyor ama yazmakta alıkoyuyor.
Sol çaprazımda yeterince büyük ama yalnız bir pencere, oda elemanlarına hava raporunu bildiriyor.Kasedim "Akl-u Hikmet" adlı parçaya gelmiş bulunuyor.
Pencereden dışarıya,şehrin görünebilen kısmına bakıyorum.Biçimsiz, dağınık apartmanların üzerinde, sabit gibi görünen bulutların düzenli ve güzel oluşlarının garip mutluluğuna kapılıyor kalbim.Aklım ise şu dünya hayatının düzen dolu bir ritminin olduğunu, buna karşın benim hayatımın müthiş düzensizlikler içinde yoğrulduğunu söylüyor, durmaksızın.
Sonra çocukluğumun acizlik içinde geçtiğini,gençliğimin hoyratlık içinde olduğunu ve bu ömrümün eninde sonunda bir gün biteceğini söylüyor.Bana düşen sadece 'haklısın' demek.
Yeniden dışarı bakıyorum. Yakınımda-uzağımda beş ya da altı ağacın rüzgarla ileri geri , sağa sola hareket eden yapraklarını, dallarını görüyorum. Aklıma kulak veriyorum,bana ömrümün, bir ağacın yaprakları gibi bazen ışığa özlem duyduğunu bazen de yanıp büzülmekten kurtulmak için suya hasret kaldığını, nihayetinde bu ömrümünde sararıp solacağını, tutunduğu dünya ağacını bir gün gelip bırakacağını ve toprağa karışacağını ve sonra yeni bir ağacın köklerine dokunacağını, damarlarından geçip onun güzel bir yaprağı olacağını söylüyor. Sözleri mutluluk veriyor fakat başım öne eğik bir halde...
Dışarıda tatlı bir yağmur caddeleri, binaları, insanları, manzarayı ısslatıyor. Kimbilir bir çeşit temizlik yapıyor. Belki de bir yangını söndürüyor; gözyaşlarımın kalbimde var olan sıkıntı çöllerinin bana verdiği acıyı dindirmesi gibi.
Saatim 15:36'yı gösteriyor. Yansımalar, kulağımda hoş bir sada bırakıyor. Etrafımdaki bir çok insanın bilmediği ve birçoğunun da hoşlanmadığı bu müzikler bana çok şey ifade ediyor. Yalnızlık,acizlik,ölüm,mutluluk,dostluk gibi nicelerini fısıldıyor. Ama en çok kısacık hayatımda başımı daima dik tutmam gerektiğini söylüyor.Acılar denizinde de olsam ümidimi asla yitirmemem gerektiğini söylüyor.Her zaman dalgalarla boğuşmayacağımı, bir gün sahile güvenilir bir biçimde ulaşacağımı söylüyor.Hayatımda kişilerin sabit olmadığını ifade ediyor.
Mekan değişir, kişiler dapılır gider ve yerini yenilerine bırakırlar fakat sen olduğun gibi görün...der bana.
Her giden benden çok şeyler alıyor, ya yeni gelenler yerini doldurabilirler mi?

Geogebra Çalıştayı - 11-14 Mayıs 2010

2010-05-13T21:56:00.000-07:00

Geogebra dinamik bir matematik programı ve açık kaynak kodlu yani geliştirilebilir ve dolayısıyla özgür bir yazılım yani ücret ödemeksizin bilgisayarlarınıza kurabilirsiniz ki ayrıca sizden lisans ücreti talep edilmez.
Her vakit kendimce açık kaynak kodlu yazılımların tüm dünyada gelişimi destekeleyecek büyük bir olay olduğunu düşünmüşümdür. Zira geogebra matematik programları arasında inanılmaz bir yer var çünkü program çok kolay bir arayüze sahip ve yapmayı planladığınız araçlar elinizin altında..

Geogebra çalıştayı bugün itibariyle başladı. Bu çalıştayın en büyük özelliği Türkiye'de ilk olması...Geogebra programı 2002 yılından itibaren var fakat bizler (mesela öğretmenler) ve ülkem ne yazık ki 2010 da bir atılım yapabildik.Bu beni üzmüş olsada geogebranın keyifli yüzü duygularımı dönüştürdü.

Konferans boyunca geogebra'ya dair sunumlar da yapıldı.Bunların ortak yönleri genellikle geogebra programının özellikleriydi:
--sınıflarda dinamik matematik çalışmaları yapılabilmesi
--çizimlerin mükemmelleşmesi
--matematik buluşlarının artması
--türk müfredatının gelişmesi ve güzelleşmesi

Bunların hepsi geogebra için söylenenlerin bir kısmı..geogebra matematik alanındaki kısıtlı olan e-öğrenme faaliyetlerinde bir artışa sebep olacaktır. Çünkü programın kolaylığı sadece lisans öğrencilerine veya öğrretmen-akademisyenler için değil ilköğretimde okuyan öğrenciler için de geçerlidir. Buna en büyük delil Dr. Mustafa Doğan'ın "Effect of Using Geogebra on Students Success: An Example about Triangles (Öğrenci başarısında geogebra etkisi : üçgenlere dair bir örnek) makalesinde 8. sınıflara yönelik uyguladığı ve güzel sonuçlar aldığı çalışmadır.

Çalıştay Türkiye'de ilk defa olmasından ve biraz aceleye gelmiş olmasından dolayı aksaklıklar yaşandı.Mesela salı günü ve perşembe günleri eğitim için öğretmenleri bir araya toplamaya karar vermişler fakat çarşamba günü yapılan faaliyetler o kadar önemli olduğu halde çok az bir katılım oldu.

Çarşamba günü Kore'den bizlerin arasına dört yeni yüz katıldı. Bizlere verilen programda "Constructing 3D Graph of Function With Geogebra" (geogebra ile fonksiyonların 3 boyutlu grafiklerinin çizimi) başlıklı makalenin Koreliler tarafından sunulacağını öğrendik. Labaratuvar ortamında bizlere kendi çalışmalarının ürünü olan -bence geogebrada 3 boyutlu bir olayı yapamayabiliriz düşüncesinin içerisinde- bir akademisyen ve iki liseli çocuk (ki esas sunumun sahipleri iki liseli öğrencidir) bizlere 3 boyutlu çizimlerin nasıl yapılacağını anlattılar ve tabii bizlerin dibi düştü...Aslında orada yerli yabancı geogebraya gönül vermiş akademisyenlerin dahi akıllarını başlarında aldılar.

Sonuç olarak çalıştayın en önemli günü benim için çarşamba günüydü.Yeni limanlara yelken açılmış oldu.

Perşembe günü öğretmenlere yönelik labaratuvar faaliyeti aynen devam etti. Aslında bize verilen bildiriler kitabında yazılı olan bütün uygulamaları yaptık.
Nihayetinde geogebranın çok üst düzey dinamik bir program olduğunu keşfetme imkanını bulduk.
Umarım yakın zamanda Türkiye'de e-öğrenme faaliyetlerini arttırıcı eylemler yapılır ve bu sayede bizde bu alanda diğer ülkelerin geldiği seviyeyi yakalarız.

İSTANBUL - 11/05/2010 - Gelecek için e- Öğrenme Konferansı ve Geogebra Çalıştayı

2010-05-12T21:57:00.000-07:00

Normalde Pazartesi günü başlamış olan konferans için cane ile ben salı gün yola koyulduk.Çünkü pazartesi günü genel olarak workshop etkinlikleri (Enocta, Adobe Presenter, Adobe Connect, Adobe connect Pro gibi)vardı.Biz bunlarınn hiç birisine katılmamıştık.
Fakat 11'inde yani Salı günü sabah erken saatlerde çıktık ve Atatürk Havalimanına yakın bir yerde bulunan İstanbul Kültür Üniversitesi'ne ulaştık. Eğer üniversitenin binasına tepeden bakacak olsanız x harfine benzer bir yapı görürsünüz :)
Binadan içeri girdiğimizde hemen sağ tarafta future learning masasının kurulu olduğunu farkettik ve ilk olarak kayıt (registration) işlemimizi hallettik ki aynı anda bize bir çanta, bir kimlik kartı verdiler.Bunları aldıktan sonra cane ile ilk işimiz binayı tanımak oldu. Dışarıdan üniversite için küçük bir yapı olarak görünsede bilhassa bodrum katı kurtarıcı olmuş. Biz ilk olarak bodrum katındaki Geogebra faaliyetinin yapılacağı labaratuvarı gezdik zira çalışma yapılacak alanlar arasında yeri en zor bulunabilecek olan o idi başından halletmiş olduk.

Saat 09:30 gibi açılış için Akıngü. konferans salonuna yöneldik.Girişte bir çoğumuza kulaklık ve radyo tarzı bir alet verdiler ki ingilizce yapılacak konuşmalar için çeviri yapılabilsin.

İlk konuşmacımız Badrul Khan idi : The Global Impact and Future of E-Learning.
Çok şey anlatıldı ve konuşuldu fakat genel olarak tüm konuşmacılarda ve özellikle Badrul Khan için söyleyebileceğim önemli bir husus, heyecanları olurdu.Dışarıdan o kadar olağan görünselerde kendi alanları hakkında konuşmaya başladıklarında içlerindeki kasırgaların farkına varıyorsunuz.

İkinci konuşmacımız Sushil K. Sharma : E-Learning and Learner-Centered Approach (E-öğrenme ve öğrenen merkezli yaklaşım)...
Sharma'nın konuşmasında benim için en can alıcı nokta şu ki : "İlk bilgisayarlar ile tanıştığımızda 'bilgisayarım var' kavramı mevcuttu. Fakat bu kavram bilgisayarları birbirine bağlama olayı vuku bulduğunda artık 'network'e sahibim' olarak değişti.Fakat artık bunların ikinciside yeterliliğini kaybetti. Network sahibi olmanın yanında bununla ilgili etkinlikler, programlar yapmak zorunluluğu var."

Sharma'ya göre günümüzde süreklilik arz eden bir öğrenme modeli olmak zorunda ve herkes öğrenci olmalı.İşşbirlikçi ve performansa (sürece) dayalı bir model olmalı ki bu durumda yapılandırmacı yaklaşım en doğru model olarak görünüyor.
Yeni Öğrenme Teknolojileri: 1- Eğitimsel Oyunlar 2- Online Metinler 3- Virtual Realities (Second Life v.b.)...

Ayrıca Sharma gelecek öğrenme araçları için şunları sıraladı :
Future Learning Environments:
-Skype
-Peer 2 Peer : Üniversitelerin veya uzmanların birbirlerinden faydalanmalarını sağlayan bir yapı..
-Time to End...."courseocentricism"
-Ayrıca 2 yıl içerisinde iyice güzelleşecek olan holografik ortamlar.

Sharma'nın konuşmasında benim için en can alıcı nokta constructivism ile connectivism yapılarının bir araya getirilmesinin gerekliliğini ifade ettiği andır.

Sharma yapılması gerekenleri şöyle sıralıyor:
- Akademik değişiklikler
- Yeni bir pedogojik yaklaşım geliştirilmeli
- Yeni ölçme metotları
- New policy students
- New costs
- New faculty promotion and tenure policies
- İçeril yaratıcıları
- Yeni bir müfredat
- Öğretmen kadrosunun yeni yaklaşımlara adaptasyonu

Sharma ayrıca kendi uygulamarından birisinide anlattı : Öğrencilerine 10 tane soru yönelttiğini ve bu soruları cevaplarını bulduktan sonra konuya dair 5 farklı soruyu düşünüp hazırlamalarını ve kendisine yöneltmelerini istediğini ifade etti.

Sharma konuşmasını bitirdikten sonra akıngüç salonundan ayrıldık kendi çalıştayımız olan geogebra için labaratuvara yöneldik.

Bu kadar çalışma, sunum ve çalıştaylar ile inanıyorum ki ülkemizde büyük ilerlemeler yapabilecek bir nesil yetişecektir...

İSTANBUL 10/05/2010

2010-05-10T10:49:00.000-07:00

Bugün Küçükçekmece öğretmenevinde kahvaltı yaptıktan sonra yola revan olduk.Fakat yön bilmez, yol bilmez olduğumuzdan ne yapacağımızı tam bilemiyorduk.Sora sora metrobüs durağına yürüdük ama sora sora dediğime bakmayın pek kimse bilmiyor İstanbul'u gerçekten!
Metrobüslerin televizyonlarda sadece kötülendiğini bilirim.Bu sebepten aklımda sadece feci kötü otobüs hatları diye kalmıştı ki onlarla seyahat edene kadar sürdü bu fikrim.İnanılmaz rahatmış.Zira (eğer gerçekten Hollanda'dan gelmişse) bizimkilerde bunların aynısını üretebilirdi diye düşündüm açıkcası...Bir de eğer iki durağın tam orta yerinde bozulduğunu düşünürsek yolcular E5'in ortasında diğer durağa kadar yürümek zorundalar ve ayrıca arkadan gelen metrobüslerin tamamı durmak zorunda kalıyor.Bu pek dezavantajlı bir durum.
Nihayetinde metrobüs ile Mecidiyeköy'e kadar geldik.Caddenin karşısına geçince hem mavi güzel güller gördük hem Trump Tower ile yüzyüze gelip, burayada mı geldi bu adam diye geçirdim içimden hemd de elbette Ali Sami Yen stadını (benim için ikinci defa) yakından görme imkanımız oldu.

Yönümüzü güzel Beşiktaş'a çevirdik ve otobüse binerek Beşiktaş iskelesine yakın bir durakta indik. Otobüs ile hareket ederken Beşiktaş iskelesine giden o tatlı yokuştan inerken ilk gördüğüm tarihi eser kıvamındaki yere yöneldik : Tunuslu Şeyh Muhammed Zafiri Türbesi...

Velhasıl, çok gezgin bir gündü.Fakat Beşiktaş'tan sonra Eminönü'ne gittik ve orada inerek balık-ekmek yedik.Sonrasında yukarı taraflara doğru, önce kapalı çarşı ve sonra Sultanahmet'e yöneldik fakat yanlış yaptığımız bir nokta vardı ki o da Beyazıt'ta inip Eminönü'ne doğru inmek yerine tam tersini yapmak oldu.
Yine de tekrar ve tekrar İSTANBUL İSTANBUL İSTANBUL...

İSTANBUL 09/05/2010

2010-05-09T15:00:00.000-07:00

Orta halli bir kahvaltının ardından canenin isteği ve tavsiyesi üzerine Bakırköy sahiline gitmek üzere yola çıktık. Geldiğimizden itibaren farkedilmeye değer bir durum var ki bence çok feci: İstanbul'da bir semtte yaşayan insanlar yanı başındaki semt ile ilgili hiç bir şey bilmiyor olabiliyor.Gerçi bunu neden yadırgıyorsam bilmiyorum, sonuçra İstanbul'da deniz göremeyen insanlar da var. Fakat ulaşım ile ilgili sorunların hiç birisine sade vatandaş yardımcı olamıyor.Tabelasına bakmadığım ama tahminen 146 numaralı otobüse binerek Bakırköy meydanına kadar güzel, sıcak bir yolculuk yaptık.
Ve güzel bir meydan bulduk karşımızda.

İstanbul'da en çok otobüslerin araçların giremediği caddeler hoşuma gider zira çok huzur verici...Cane daha önce Bakırköy'e babasıyla geldiği için bazı yerleri net hatırlıyordu. Sahile doğru hareket ettik ki karşımıza yeraltı çarşısı çıktı.Tabii affeder miyiz? Katiyen hayır.

Sonra havanın sıcak olması ve benim özellikle Beşiktaş civarına gitmek isteyişimden dolayı sahile çıktıktan sonra Bakırköy deniz otobüslerinin kalktığı iskeleye gitmek için bir üst geçide çıktık ki ne göreyim..Kerem için mutluluk verici bir manzara:

İskeleye gidip Beşiktaş'a nasıl gideriz deniz yoluyla diye sorunca Kadıköy'e nasıl gidebileceğimizin tarifini aldık.Deniz yolculuğu yapamasakta her gittiğimiz yerde bir tarih kökusu oluyor kesinlikle :

Deniz iskelesinden soluğu alınca geri döndük ama herşey böyle mükemmel devam etmiyor.Özellikle köprünün merdivenlerinin sonunda size zorla gül satmaya çalışan insanlıktan nasibini almamış zorba yaratıkların varlığı ve her taze bir çift gördüklerinde saldırışlarının kalbimde bıraktığı sinir ve huzursuzluğun hiç olmamasını isterdim.
Bakırköy'de gezerken arabaların giremediği ve sadece insanların ve belki bisiklet motor gibi taşıtların bulunduğu bir yerde insanların oturabileceği bir bankın bulunmaması inanılmaz enteresan gelsede bir süre sonra belediye ile yol üzerindeki kafe gibi yerlerin sahiplerinin arasında bir ortaklığın var olduğunu düşündürüyor.İnanılmaz yanlış ve sıkıntı vericidir fakat insanlar çiçeklerin dikildiği yerlerin kenaz taşlarının üzerine oturuyorlar.Kimsenin itirazı yoksa da benim gibi yabancı bir insan koca İstanbulun bu haline eleştri getirmeden yapamıyor.

Gezintimizin en sıkıcı bölümlerini büyük alışveriş merkezlerinde dolaşmamız oldu.Fakat iki tane AVMyi dolaştıktan sonra sinemaya gidecek kadar vaktimizin olduğunu ve acıkmak için biraz vakit sarfetmemiz gerektiğini düşününce sora sora Avşar sinemesını bulduk.

AVŞAR SİNEMASI
Yer olarak güzel bir konuma sahip olduğunu düşünsemde girişteki bilet gişesindeki insanın soğukluğu ve sonra tuvaletindeki kilitlenmeyen kabin kapılarını ve sinemada oturacağımız yeri gösteren çalışanın daha hiç bir şey demeden para verin size yerinizi göstereyim demesi, salonda verilen yerin üzerindeki duvarın çok aşağıda olması sonulu kafamın çarpması gibi sorunlardan dolayı BAKIRKÖYDEKİ AVŞAR SİNEMASINA TAM BİR FACİA OLARAK BAKIYORUM ve kesinlikle gidilmemesinin ve tavsiye edilmemesinin gerektiğini düşünüyorum.
Adanayı bilenler için, Özal bulvarındaki Metropol sinemasına dahi yetişemeyecek kadar iğrenç bir mekandır.Tekrar uyarıyorum; gitmeyin, götürmeyin...

Evet bir günün tüm detaylarının arasında en güzeli bir pasajın ismiydi.

Belki hiç çalışmıyordur .Belki yalnızlık darmadağınık etmiştir onu. Fakat ismi yeterli mutluluğumuza...

İSTANBUL - 08/05/2010

2010-05-09T14:42:00.000-07:00

Evet mikemmel bir yorgunluğun ardından, Sabiha Gökçen havaalanından Havaş otobüsleri ile Taksim'e geldik.İstanbul trafiği ile de tanışmış olduk, bu ek sefer ile...
Hiç bilmeyen birisi için gerçekten karışık gelebiliyor fakat gelmeden haritaya o kadar çok bakmıştım ki hangi semtin Avrupa'da hangisinin Anadolu'da olduğunu iyice öğrenmiştim.
Taksim'den çift katlı 76D otobüsüne binerek Küçükçekmeceye kadar seyahetimiz devam etti ki bu sırada Haliç, Fatih gibi güzel semtlerin içerisinden de geçerek görme imkanı bulduk.
Otobüste giderken ortasında masa olan dörtlü koltuklarda tam da karşıma yaşlı bir teyze oturuverdi ki süreç o andan itibaren daha tatlı bir hale girdi. İnsanların kalpleri temiz olunca cümleleri karşıdakini çok ilgilendirir gibi bir inancım var.Teyzemizin Candan'a evin mükemmeliyeti sana bağlıdır gibi beni rahatlatıcı cümleler kurunca bir rahatlama çöksede üzerime bu uzun sürmedi ve kulakları çekilen erkek çocuk kıvamında bu yolculuğa son verdik. Nihayetinde Küçükçekmece öğretmenevine giden Cennet kıvrımının içerisine girdik ve şehir içinde şehir kıvamında olan bir yolun ortalarında evimize vardık.

İnsan - Tavır ve Davranışlar

2010-04-24T13:12:00.000-07:00

* Bir bireyin kendisi hakkında düşündüğü veya söylediği şeyler tamamen önemsizdir. Bundan hiçbir şey çıkaramayız. Bizim asıl değerlendirdiğimiz şey tavır ve davranışlardır. Kendisini bencil olarak sayan bir kimsenin başkalarıyla işbirliği yapmaya ve başkalarına yardım etmeye gücünün yettiğini görmemiz mümkündür. Birçok kimse başkalarıyla işbirliği yaptıklarını zannederler.

Fakat daha dikkatli bir inceleme sonucunda bunun maalesef böyle olmadığını göreceğiz. Ruhsal hayattaki hatalar bilinçli bir şekilde söylenen yalanlardan daha büyük bir rol oynarlar. Bu hatalar ruhsal hayata nasıl giriyor? Nasıl oluyor da topluma olan yönelimimiz etkisini o kadar yavaş gösteriyor?... Bu soruya çeşitli cevaplar verilebilir. Birçok insan bu kanaattedirler ki bunun başka türlü olması insanın elinde değildir. Bu fikirde olanlar karamsar düşünenlerdir. Gelişimi hiç dikkate almayanlardır. O gelişim ki bize hayatın en öz görevi gibi görünen ve zorlukların üstesinden gelmemizi sağlar.

S.19

İnsan

2010-04-24T12:51:00.000-07:00

* Toplum halinde yaşamak arzusu her zaman var olmuştur. İnsanlığın tabiat karşısındakiş zayıflığınıgöz önüne aldığımız taktirde bu durumu daha iyi anlarız. İnsan, başka canlıların sahip oldukları bazı güçlerden yoksundur. Onda et yiyicilerin dişleri, başka hayvanların sahip oldukları boynuzlar, koşma hızı, tırmanma, uçma kabiliyeti, görme, işitme, koku alma keskinliği kısaca hayvanların bu zavallı dünya üzerinde kendilerine bir yer edinme amacıyla hücum etmede ve savunmada kullandıkları güçler yoktur. İnsanın sahip olduğu uzuvlar o kadar zayıftır ki, bu uzuvlar onu gerek kişisel hayatta ve gerekse toplum hayatında başkalarıyla beraber yaşamak zorunda bırakmıştır. Bu birlikte yaşamak sayesindedir ki insan yeni kuvvetler kazanmıştır. İnsanlık kültürünün geniş alanı düşünülecek olursa bu kültürü oluşturmuş ve kullanmış olanların tabiat karşısında yeterli derecede kuvvetli olmadıkları anlaşılacaktır.

S.16

Başlangıç

2010-04-24T12:38:00.000-07:00

* İdeal bir amaca yönelen her canlı parçada onu zorluklara karşı zafere götürecek bir ruhsal hayat buluyoruz.

** Toplumun faydası diye adlandırdığımız şey başkaları ile olan sıkı bağlılığın bir yönünden başka bir şey değildir. Cesaret dediğimiz şey de bir şahsın kendisinde olan ve toplumun bir atası olduğunu hissetmesine neden olan ritimdir, ahenktir, uyumdur.

*** İnsan olmak demek yalnız sözün gelişi kullanılmış bir ifade değildir; insan olmak aynı zamanda "bütün"ün bir parçası olmaktır. Kendisini "bütün"ün bir parçası olarak hissetmektir.

S.14-15

Hanımeli Sokağı

2010-04-22T10:22:00.000-07:00

Geçmişteki izlediklerime duyduğum özlemi gidereceğini düşündüğüm dizidir. Piyasada bu kadar bol zengin züppe ve aşk ile uçkuru birleştiren dizi varken otantik kokulu, içinde çiçekleri olan ama aslında var olmayan o avamın sokağına çağırıyor bizleri..hanımeli sokağı.Hem müziği ile kendini bir derece daha bağlıyor.

İyi Yönetici - Konfüçyus

2010-04-11T07:20:00.000-07:00

"İyi yönetici olmanın sırrı dört yanlıştan kaçınmak, beş doğruyu uygulamaktan geçer. Dört yanlış şunlardır: nasihat etmeden infaz etmek (gaddarlık); öğretmeden başarıyı ölçmek (kabalık), yönetimde gevşek olup sınırlar koymak (art niyet), özlük haklarının dağıtımında cimri davranmak (bürokrat olmak).
Beş doğru ise şunlardır: müsrif olmadan eliaçık olmak; gocunmadan çalışmak; haris olmadan istek duymak; mağrur olmadan rahat davranmak; ürkütücü olmadan saygın olmak."
KONFÜÇYUS

YOL

2010-04-11T02:19:00.000-07:00

İki gün sonra yola revan oluyorum.Hiç ama hiç gitmek isteği yok içimde..büyük sıkıntı veriyor, ne vakit yola koyulacağımı, otobüse bineceğimi düşünsem. İlginç olan isteksizliğe rağmen her bir şey yolunda, gidişime yardımcı bir hal içerisinde..ki bilet dahi daha ucuz.

Artık kokutuyor beni hasretin yolları.İşte bu yüzden diyorumki ;

Belki de gitmek değil, yitmek zamanıdır.

Umarım gün gelir hasretin yolları, yollara hasrete dönüşür.

Papatya (12 Mart 2009)

2010-03-12T12:28:00.000-08:00

Her şeyi anlatıyordu.. Durmadan kendini cezbettiriyordu.Aklımı başımdan almıştı..heryerde onu arıyordum; herhangi bir şey ismini çağrıştırsa yeterdi uçup hayallere gitmeme...
Gözlerinin feri yüreğimi aydınlatıyordu, avuçlarımı terletiyordu. Ama bir o kadar da rahat davranmaya çalışıyordum onun yanında zira anlamasını hiç istemiyordum.
Çünkü ben gurbettim, hasretin başka bir haliydim ben...

ona ait kelimeler arıyordum aklıma gelen her bir yerde.. ona sürprizler tasarlıyordum.İşte yine böyle bir zamanda karşıma çıktı papatya cümleleri. Belki çok basitti görünüşte ama ben keşfetmiştim onu yeniden; "Dünyanın en güzel çiçekleri"ni hayatımın baharı dillendiriyordu.

"öylesine sadeyken böylesine saf ve güzel görünen bir başka çiçek olabilir mi? Basit = mukemmel olgusunu bana en derinden hissettiren bir kaç şeyden biri." diyordu ve sanki kendini anlatıyordu bana bu cümlelerle.

Tekrar tekrar okuyordum cümlelerini : "Çoğu insan papatyaların kökleri hala topraktayken kokmadıklarını bilmez... Yani papatyanın o güzel kokusu ancak kopartılıp, öldürüldükten sonra var olur... Bu yüzden ölümün en güzel kokusu demek yanlış olmaz fikrimce.. "
Evet kendini anlatıyordu..hayatımın onu yok edişine izin veremezdim fikrimce..Ellerini avucuma alsam diyordum bende kötü talih ona sirayet eder miydi acaba? korkutuyordu beni bu düşünceler, ona acı verecekmişim hissi bile beni kahrediyordu.Kaderime benzesin istemiyordum.

Fakat tüm tahayyül ettiklerim bir bir oldu: hüzün, hasret, gözyaşı hepsi kalbinde aşikar oldu.Bunlara rağmen birbirimize hissettiğimiz aşk ve inanç bizi ayakta tutan oldu...

Çünkü papatya "seviyo' ile baslayan testlerde hep olumlu sonuclara vardiran çiçek"tir.

...

2010-02-02T03:31:00.000-08:00

Resmi adımların en büyüğü, bir aile pek çok sorumluluk, büyük mutluluk için sabah saat 8:30'da Turgay Amca,Şengül Teyze ve Özkan ile birlikte yola çıkılır. Yenişehir'de yeni bir hayata adım atmak üzere varıldığında doğulu olup göç etmiş olmamızdan dolayı memurun ırkçı saygısızlığı sonrasında bir çift evet ile kalemlerimizin izleri sayfaya yansır.

BÖLÜK KÖYÜ (ykskv)

2009-11-15T01:33:00.000-08:00

Zamansız bir gidiş oldu, birikmişlerin dışa vurumu olacağını düşündüm yeniden.Dağlar, çimenler, ağır ağır ıslatan yağmur, sararmış yapraklar ve her rüzgarda eklenen yenileri, iki koldan akıp birleşen bir su; benimle olacaktı. Huzur içimi dolduracaktı.
Fakat hasretle kavrulan bir boşluk bıraktı. Bir yanım bulanık, bir yanım berrak... Tam birleştikleri noktada ben..kafası karışık, gözlerindeki çizgiler gözyaşları yüzünde veya sayesinde artmış.

Aslında bir yanım kötülük, bir yanım iyilik, birleştiklerinde bile karışmadan giderler.Akıp giden bir meydan savaşı belki de...

Lakin yüreğimi başka yerde bırakıp gelmişim gurbete. Her yalnızlık yeniden o boşlukta yangına sebep.
YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİDENLERDEN DEĞİL; YÜREĞİNİ BIRAKTIĞINA GİDENLERDENİM..

YAHUDİLER .... Henry Ford

2009-11-15T01:26:00.000-08:00

Amerikan milyarderi, Henry Ford Yahudiler hakkında enteresan bir görüş beyan etmiş. Bunu sizlerle paylaşmak istiyorum:

"O (Yahudi), iki bin seneden beri, bütün milletlerin kendisine karşı duydukları nefreti anlıyordu... Bugün ise bu antipati bütün şiddetiyle her tarafta hissedilmektedir.
O, Rus ülkesinde komünizmin temelini atmakla şuçludur.
O, Almanya da memleketin felaketinden mesul tutulmaktadır.
İngilterede ise, hakiki bir dünya hakimi olduğu, altının kuvvetiyle hükmettiği; daima arkada durarak, bir milleti diğer bir millet aleyhine kışkırttığı iddia ediliyor.
Bugün Yahudi ön plandadır. Yahuıdi bir dünya muammasıdır. O, her memleketin kanunlarına hakimdir."

"Nasıl olupta Yahudiler Amerikaya bu derece hakim olmuşlardır?... Amerika serbest bir memlekettir.. Yahudinin bu memleketteki nüfusu ancak yüzde 2,5 nisbetindedir. O halde bu açık farka rağmen Yahudinin hakimiyeti nasıl meydana geliyor?"

"Yahudiler Amerikaya geldiler, diğer insanlar gibi çalıştılar. Fakat fazla başarı kazandılar.
Burada iki mühim nokta var:
Musa'nın kanunları, bir para aristokrasisi meydana getirmiştir. Dün, bugün ve her zaman Yahudi, yabancıların sefaletine sebep olarak para kazanır. Yahudi, kanunu, yabancılarla ticaret yaparken, Yahudiye bazı haklar tanır, imtiyazlar verir. Bu kanun şöyle der:
Bir yabancıya karşı ihtikar (ürünlerin toptan alınıp saklanmasıyla fiyatının yükselmesinden sonra ağır paha ile satış muamelesi) yapabilirsin, fakat Yahudiye asla!..."

Dinlerin Tarihi

2009-08-09T10:17:00.000-07:00

ÜMİTSİZ

2009-07-01T02:15:00.000-07:00

sonun başlangıcının yolunu tutmuşken....
ne de olsa bu da bir başlangıç diyerek mi avutsam kendimi
yoksa ellerimden birisi tutar da beni kurtarır mı diye beklesem.
ya da bir prozac alıp modern-yasal uçma evresine mi girsem?
siyah-beyaz türk filmlerini izleyip replikleri mi bir yere kaydetsem?

siz ne yapardınız, hiç ümit kalmadığını hissettiğiniz anlarda???

Akış

2009-06-25T10:21:00.000-07:00

Bir besteci işini en iyi yaptıgı anları şöyle tarif ediyor:

Öyle bir kendinizden geçiyorsunuz ki, orada yokmuşsunuz gibi bir hisse kapılıyorsunuz. Ben bunu pek çok kez yaşadım. Sanki elim bana ait degilmiş ve olup bitenlerle hiç bir ilişkim yokmuş gibi. Sadece orada huşu ve hayranlık içerisinde oturup, izliyorum. Ve o kendiliginden akıp gidiyor.

...................................................

Akış haline girebilmek duygusal zekanın en üst noktasıdır...

s.119

Umut

2009-06-25T10:20:00.000-07:00

Umut teknik anlamda her şeyin er-geç yoluna girecegine inanan aşırı iyimser görüşten öte bir şeydir. Snyder bunu daha kesin bir biçimde şçyle tanımlar: "Hedefler ne olusa olsun onlara ulaşmak için gerekli irade ve yönteme sahip oldugunuz inancı."

...................................................

Duygusal zeka açısından umutlu olmak; kişinin zorlu engeller veya yenilgiler karşısında bunaltıcı kaygıya, teslimiyetçi bir tutuma ya da depresyona yenik düşmemesi anlamına gelir. Gerçekten de, umut besleyebilen kişiler hedeflerine dogru ilerlerken digerlerine oranla daha az depresif, genelde daha az kaygılı ve duygusal açıdan daha az sıkıntılı görünürler.

s. 115

Lokum Testi

2009-06-25T10:19:00.002-07:00

Dört yaşında oldugunuzu ve birinin size şunu teklif ettigini düşünün: Eğer yapmakta oldugum görevi bitirmemi beklersen, iki tane lokum alabilirsin. Eger o zamana kadar bekleyemezsen, hemen şimdi, ama sadece bir tane alabilirsin. Bu , tabii ki , dört yaşındaki bir çocuğun dürtü ile kendini tutma, id ve ego, arzu ile özdenetim, anında doyum ile erteleme arasındaki sonsuz savaşımın geçtigi minik dünyasında ruhunu zorlayacak bir öneridir. Çocugun bunlardan hangisini seçtigi, onun hakkında çok şey ifade eder; bu sadece hızlı bir karakter okuma degil, aynı zamanda çocugun yaşam boyu izleyecegi yol hakkında fikirveren bir sınavdır.

Belki de dürtülere karşı koyabilmekten daha temel bir psikolojik beceri yoktur. Tüm duygula dogaları geregi, bir şekilde dürtüyü eyleme dönüştürmenin yolunu açtıklarından, duygusal özdenetimin kaynagıdır. Dürtüyü eyleme geçirmeye karşı koyabilme, başlamakta olan bir hareketi bastırma gücü (bu yorum şimdilik bir spekülasyon düzeyinde olsa da), büyük olasılıkla, beyin işlevi seviyesinde motor kortekse giden limbik sinyallerin engelenmesi şeklinde gerçekleşmektedir.

Ne olursa olsun, dört yaşındakilere uygulana lokum testi, duygulara karşı koyabilmenin ve böylece dürtüyü geciktirebilmenin ne kadar temel bir beceri oldugunu göstermektedir. 1960'larda psikolog Walter Mischel tarafından stanford Üniversitesi kampusundaki yuvada çogunlugu Standford öğretim üyelerinin, lisansüstü öğrencilerinin ve diger çalışanlarının çocukşarıyla başlatılan çalışmada dört yaşındakiler liseden mezun olana kadar izlenmişlerdir.

Dört yaşındaki bazı çocuklar deneyi yapanın geri dönüş süresi olan, herhalde hiç geçmeyecek sandıkları on beş- yirmi dakika boyunca bekleyebilmişlerdir. Bu direnişlerini sürdürebilmek için baştan çıkarıcı lokumlara gözleri takılmasın diye gözlerini kapayarak veya kollarının üzerine kapanarak, ya da kendi kendine konuşarak, şarkı söyleyerek, el ve ayaklarıyla oyunlar oynayarak ve hatta uyumaya çalışadrak zaman geçirmişlerdi. Bu cesur yuva çocukları, ödül olarak iki lokum kazanmışlardı. Ancak daha sabırsız olanları, araştırmacının "işini" yapmak üzere odadan çıkmasının ir iki saniye ardından tek lokumu kapmıştı.

Bu dürtü anıyla nasıl baş edildigine ilişkin teşhis gücü, on iki ile on dört yıl sonra izlemeye devam edilen çocuklar ergenlik çagına ulaştıklarında ortaya çıkmıştır. Lokumu kapan yuva çocuklarıyşa doyumu erteleyen arkadaşları arasında, çarpıcı duygusal ve sosyal farklılıklar görülmüştür. Dört yaşında baştan çıkmaya karşı koyanlar, ergenlige ulaştıklarında sosyal açıdan daha yeterliydiler: Kişisel olarak etkiliydiler, kendini ortaya koyabiliyordu, hayatta karşılaştıkları açmazlarla daha iyi mücadele ediyorlardı. Ayrıca bu çocuklar stresli durumlarda çözülmeye, donup kalmaya, çocuksulaşmaya ya da baskı altında aklı karışmaya, dagılmaya daha az egilimli; mücadeleden kaçmayan ve zorluklar karşısında bile direnen; kendine karşı güvenli ve güvenilir; insiyatif alan, projelerin üstüne atlayan gençler olmuşlardı. Ayrıca , on yıldan uzun bir süre sonra bile , hedeflerine ulaşmak için hala anlık doyumu erteleyebiliyorlardı.

Çocukların lokumu hemen kapan üçte birinin ise, bu niteliklerin daha azına sahip oldukları ve ortak özellik olarak psikolojik açıdan daha sorunlu bir görünüm sundukları görülüyordu. Ergenlik çagında , sosyal temastan kaçınmaya, inatçı, ve karasız davranmaya , açmazlar karşısında kolayca sinirlenmeye; kendilerini "kötü" ya da degersiz olarak görmeye; stres altında hareketsizleşmeye veya çocuksulaşmaya; insanlara güvenmemeye ve hep "yeteri kadar almadıklarından" yakınmaya; kısakançlık ve hasede kapılmaya; sinirlenince gereginden fazla ve sert tepki vererek, tartışmalar, kavgalar başlatmaya daha yatkın gençler olmuşlardı. Ayrınca, onca yıl sonra bile hala doyumu erteleyemiyorlardı.

Hayatın ilk dönemlerinde ufak ufak başlayan şeyler, zaman içinde büyüyüp gelişerek çok çeşitli sos yal ve duygusal becerilerhlini alır. Dürtüyle haraket etmeyi erteleme gücünü birçok çabanın temelinde bulabiliriz; bu bir yemek rejimini sürdürmekten tıp okulunu bitirebilmeye kadar uzanır. Bazı çocuklar, henüz dört yaşndayken temel becerileri kazanmış olabiliyorlar: Ertelemenin avantajlı olacagı sosyal durumların farkına varabilmek, dikkatini baştan çıkarıcı şeylere odaklanmaktan kurtarabilmek ve hedefe -iki lokuma- ulaşmakta gerekli sebatı gösterirken dikkatlerini, kendilerini hedeften alıkoyacak şeylerden başka yere kaydfırabilmek gibi.

Daha da şaşırtıcı olan , aynı çocuklar liseyi bitirirken tekrar degerlendirildiginde, dört yaşındayken sabırla bekleyenlerin,öğrenci olarak da beklemeyenlere kıyasla çok daha üstün çıkmalarıydı. Ailelerinin degerlendirmelerine göre akademik açıdan daha yeterli olmuşlardı; Fikirlerini daha iyi ifade edebiliyorlardı,mantıklarını kullanıp akıllıca tepki veriyor, konsatre olabiliyo, plan yapıp bunu uygulayabiliyorlardı ve ögrenmeye daha hevesliydiler. En şaşırtıcısı , SAT testlerindeki puanlarından çok daha yüksek oluşuydu. Dört yaşında lokumları hevesle kapanların oluşturdugu üçte birlik grubun ortalama sözel puanı 524, sayısal puanı 528 iken, lokumları en uzun süre bekleyebilen üçte birlik grubun ortalama puanları, sırasıyla 610 ve 652 'ydi.

s. 107-108-109

2009-06-25T10:19:00.001-07:00

Yaptıgımız işe , heves ve keyifle - hatta uygun düzeyde bir kaygıyla- motive oldugumuz ölçüde de biz başarıya ulaştırır. İşte duygusal zeka tam da bu anlamda temel bir yetenektir e diger tüm yeteneklerimizi, bileyerek ya da körelterek, derinden etkileyen bir güçtür.

s.107

Motive

2009-06-25T10:18:00.000-07:00

Olimpik sporcular, dünya çapında müzisyenler ve satranç ustaları üzerinde yapılan incelemelerde, hepsinin ortak özelliğinin kendi kendilerini motive ederek çok sıkı bir çalışma programını uygulayabilmeleri olduğu ortaya çıkmaktadır.

s. 105

Ağlamak vb.

2009-06-25T10:16:00.000-07:00

Bir kurama göre ağlamak, doganın sıkıntıyı hazırlayan beyin kimyasallarının düzeyini düşürmekte kullandıgı bir olay olabilir...Ağlamak bazen bir üzüntü nöbetine son versede, kşiyi hala yılgınlıgının nedenlerine saplanmış durumda bırakabilir." Ağla , açılırsın," fikri yanıltıcıdır. Derin düşünceleri pekiştiren bir aglama , sadece ıztırabı uzatır.

.................................................

Diana Tice'ın bulgularına göre hafif üzüntülerden kurtulmak isteyen çoğu insan okumak, TV, sinema, video oyunları izlemek, bilmece çözmek, uyumak, bir tatil düşlemekle oyalandıklarını bildirmişlerdir. Wenzlaff'a göre bunlar arasında en etkili olanlar ruh halinde bir değişime yol açanlardır - heyecanlı bir spor olayı, komik bir film, moral veren bir kitap gibi.(Burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: Bazı oyalayıcı etkinlikler depresyonu besleyebilir. Çok fazla TV seyredenler üzerinde yapılan araştırmalar, genellikle TV seyrettikten sonra daha da yogun bir depresyona girdiklerini göstermektedir!)

Tice'a göre aerobik egzersizi hafif depresyonla ve diger kötü ruh halleriyle baş etmekte daha etkin yöntemlerden biridir. Ancak işin püf noktası, aerobiğin moral yükseltici etkisinin tembel, genellikle pek idman yapmayan kişilerde görülmesidir.s. 98

Depresyonun en güçlü - ve terapi dışıda pek az kullanılan- panzehiri ise, hayatı farklı örmek ya da yeni bilişsel çerçeve yaratmaktır. Bir ilişkinin bitişiyle kederlenmek ve " demek ki ben artık hep yalnız kalacagım " gibi düşncelerle kendine acımak dogal olsa da, yılgınlık duygusunu artıracagı kesindir. Bir an bunun dışına çıkarak ilişkinin o kadar da harika olmayan taraflarını ve ikinizin uyuşmayan yanlarını düşünmek - yani kaybıızıfarklı, daha olumlu bir açıdan görmek- üzüntünün ilacıdır. Benzeri şekilde, durumları ne denli ciddi olursa olsun, kanser hastaları daha kötü durumdaki bir hastayı düşünebildiklerinde kendilerini daha iyi hissediyorlardı ("Ben o kadar kötü degilim, en azından yürüyebiliyorum"). Kendilerini saglıklı kişilerle karşılaştıranlar ise en derin depresyona girenlerdi. "Beterin beteri varmış" türünden karşılaştırmalar, şaşırtıcı şekilde neşelendirici olabilir: Olduköa moral bozucu görünen bir şey, birdenbire o kdar da fena gözükmemeye başlar.

Bir diger etkili depreyon ilacıysa, ihtiyacı olanlara yardımda bulunmaktır.Depresyon derin düşüncelerle ve insanın kadasını kendi sorunlarına takmasıyla beslendiginden, kendi acılaıyla boğuşan kişilere empati duymak, kuruntularımızdan silkinmemizi saglar. Gönüllü işlere dalmak - bir takımın antrenörlüğünü üstlenmek, evsizleri beslemek, "Ağabeylik" yapmak- Tice'in araştırmasında , ruh halini değiştiren en etili , aynı zamanda da en ender rastlanan şeylerden biriydi.

Son olarak, en azından bazı kişiler, üstün bir güze başvurarak hüzünlerinden sıyrılabilirler. Tice, "Çok dindarsan, dua etmek tüm ruh hallerinde, özellikle de depresyonda işe yarıyor." demiştir.

s.99-100

Depresyona Dair

2009-06-25T10:15:00.002-07:00

Mahrumiyet yararlıdır; depresyona gömülmek ama degildir.William Styron, "hastalıgın birçok kokunç belirtisini" kendine özgü üslubuyla şöyle sıralıyor: Kendinden nefret , degersizlik hissi,"küflü bir neşesizlik" ile "kasvet çökmesi, ürkme ve yabancılaşma duygusu ve hepsinden beteri, insanı bogan bir kaygı". Bir de zihinsel belirtiler var: "Zihin karışıklıgı , dikkati toplayamamak ve bellek kaybı"; daha sonraki aşamada ise kişinin zihnine "anarşik çarpıtmalar" ve "düşünsel süreçleri yutan zehirli ve adlandırılamayan bir dalganın , yaşayan dünyaya keyifli bir tepki verme olnagını öldürdügü hissi" egemen oluyor. Fiziksel etkileri şöyle sıralanıyor: Uykusuzluk, yaşayan bir ölüdeki kayıtsızlık hissi, "bir tür uyuşukluk, halsizlik, özellikle de tuhaf bir kırılganlık" ve bunula birlikte "kıpır kıpır bir huzursuzluk". Sonra zevk alma yetenegi yitirilir: "Yiyecekler, duyuların kapsamında olan herşey gibi, tümüyle tatsız gelir". Nihayet, "gri renkete çiseleyen dehşet" fizisel acıyı andıracak kadar hissedilir bir yılgınlıga dönüşürken, umut yok olur. Bu o kadar dayanılmaz bir acıdır ki, intihar bir çözüm gibi gözükür.

Böylesi derin depresynlarda hayat felç olur; yeni bir başlangıç yapılamaz. Depresyonun sadece belirtileri bile hayatı dondurmaya yeter. Sytron'a hiçbir ilaç tedavisi ya da terapi yardımcı olamadı; ancak zamanla ve bir hastaneye sıgınması sonucu bu yılgınlıgını giderebildi. Çogu insan için, özelliklede daha hafif vakalarda, psikoterapi ve ilaç tedavisi işe yarıyor. Günümüzde çok kullanılan Prozac gibi, bir düzineden fazla ilaç, özellikle derin depresypn durumlarında etkili olabiliyor.

..................................................

Nolen-Hoeksman'a göre kadınlardepresyondayken derin düşüncelere dalmaya erkeklerden dah yatkındır. Ona göre bu, kadınlarda depresyon teşhisinin erkeklere oranla iki kat daha fazla olmasını en azından kısmen açıklamaktadır. Tabii, işin içinde kadınların sıkıntılarını daha kolay dile getirebilmeleri veya hayatlarında depresyona yol açacak daha fazla şey olması gibi, başka etkenlerde bulunuyor. Erkekler ise depresyonlarının alkolde bogmayı tercih ediyor olabilir; alkoli erkeklerin oranı kadınları iki katı kadardır.

Bazı çalışmalar, bu düşünce modellerini değiştimeyi amaçlayan bilişsel terapinin, hafif kilinik depresyon tedavisinde ilaç tedavisine eşit, hata hafif depresyonun tekrarını önlemekte daha üstün oldugunu göstermektedir. Bu mücadelede özellikle etkili olan iki strateji vardır. Biri, tasaların merkezindeki düşüncelere maydan okumayı - geçerliliklerini sorgulamayı ve daha olumlu alternatifleri düşünmeyi- ögrenmetir. Diğeri ise, zihnin odagını degiştirecek hoş faaliyetleri biinçli olarak programına almaktır.

s.96

Kaygıya Dair

2009-06-25T10:15:00.001-07:00

Berkovec ve onun meslektaşları, tasalanma üzerine çalışmaya, uykusuzluga bir tedavi yontemi ararken başladılar. Diget araştırmacıların da gözlemledigi üzere, kaygı iki biçimde kendisini ortaya koyar: Bilişsel olarak, yani tasalı düşüncelerle, ya da somatik olarak, yani terleme, kalp çarpıntısı, kas gerginliği gibi kaygının fizyolojik semptonlarıyla. Berkovec'e göre uykusuzluk çekenlerin asıl sorunu bedensel uyanıklık degildi. onların yanık tutan şey, araya giren düşüncelerdi. Bunlar kronik tasalı kişilerdi ve ne kadar uykuları olursa olsun tasalanmayı durduramıyorlardı. Uykuya dalamalarına yardımcı olan tek şey, zihinlerini tasalardan arındırmaları ve bir gevşeme yönteminin yarattıgı duyumlara odaklanmalarıydı. kısacası tasalar ancak dikkati başka noktaya çevirerek durdurulabiliyordu.

Ancak tasalı kişilerin çogu bunu yapmaz. Berkovec'e göre bunun nedeni, tasalanmadan elde edilen kısmi bir ödülün bu alışakanlıgı kuvvetlendirici etkisidir. Tasaların olumlu bir yanı oldugu sanılır. Tasalar, olası tehditlerle, kişinin yoluna çıkabilecek tehlikelerle baş etmenin yollarıdır. Tasalanama - başaılı oldugunda- bu tehlikelerin bir provasını yaptırıp onlarla başa çıkma yöntemeleri üzerinde düşündürür. Ancak tasalanma her zaman bu kadarişe yaramaz. Bir sorunun çözümü için yeni seçenekler ve bakış açıları, genelde tasadan, özelliklede kronik tasadan dogmaz. Tasalanan kişiler, olsaı sorunlara çözüm üretmek yerine genelde tehlike üzerinde düşünürler ve kendilerini bunula baglantılı hafif bir korkuya gömerek, aynı düşüncenin etrafında dönüp dururlar. Sürekli tasalanan kişiler tamamen olsılık dışı olan bir sürü şey hakkında tasalanıtken; hayata bakışlarının hiç farkında olmadıgı tehlikeler görürler.

..................................................

Berkovec tasalanmanın beklenmedik bir yararını daha keşgetmişti. İnsanlar tasalı düşüncelerine gömülüyken, tasalarının ağırlıgı kaygının öznel durumlarını - nabzın hızlanması, boncuk boncuk terleme, titreme gibi- pek fark etmiyor ve tasalanma sürdükçe, en azından nabızdan görüldügü kadarıyla, bu kaygıyı kısmen batırıyordu. Anlaşılan, olaylar şu sırayla gelişiyordu: Tasalı kişi olası bir tehdit yada tehlike imgesini canlandıran bir şeyin farkına varıyor; kurgulanan felaket de hafif bir kaygı nöbeti başlatıyordu. Ardından tasalanan kişi sıkıntı veren bir dizi düşünceye dalıyor ve bunların her biri tasalanılacak bir başka konuyu ortaya çıkarıyor; kiminin dikkati bu bir dizi tasayla sürüklenirken , tam da bu düşüncelere odaklandıgı içn zihni ilk başta kaygıyı uyandıran felaket imgesinden uzaklaştırıyordu.Berkovec' göre, imgeler düşüncelere nazaran daha çok fizyolojik kaygı uyandırdıgından, düşüncelere gömülmek felaket imgelerini uzaklaştırarak kaygılanamayı bir miktar azaltıyordu. Tasa da kendi yarattıgı kaygının kısmen ilacı olarak, aynı ölçüde pekiştirilmiş oluyordu.

s. 91-92

Öfke

2009-06-25T10:14:00.002-07:00

Benjamin Franklin'in güzel bir şekilde dile getirdigi gibi; " Öfke hiçbir zaman nedensiz degildir, ama ender olarak iyi bir nedeni vardır."

Öfkenin çeşitleri vardır. Dikkatsizce davranarak bizi tehlikeye sokan sürücüye duydugumuz türden ani öfkenin ana kaynaklarından biri amigdala olabilir. Ancak duyugusal devrenin digerucu olan neokorteks, büyük olasılıkla sogukkanlı bir intikam ya da adaletsizliğe veya haksızlıga karşı duyulan öfke gibi, daha hesaplı öfkeleri ortaya çıkarır. Bu tür iyi düşünülmüş öfkeler, Franklin'in dedigi gibi "iyi bir neden" olanlardır, ya da öyle görünenler.

.........................................

Neden öfkelendigimiz hakkında ne kadar uzun düşünürsek, öfkemizi haklı çıkaracak o kadar çok "iyi neden" icat edebiliriz. Kafayı takmak, öfkeyi körükler. Ancak olaylara degişik açıdan bakmak, öfkenin alevlerini söndürür.

s. 81

IQ ve EQ

2009-06-25T10:14:00.001-07:00

İncelemeler, ders notları veya IQ ile kişinin duygusal saglıgı arasında çok az hatta sıfır ilinti oldugunu bulgulayarak, duyugusal zekanın akademik zekadan bagımsızlıgını da ortaya koyuyor.

s.78

Eliot'un Tümörü

2009-06-25T10:13:00.000-07:00

Eliot'un alnının tam ortasında büyüyen tümör küçük bir portakal boyundaydı; ameliyatla tamamı alıdı. Operasyonun başarılı geçtigi bildirildi ama, Eliot'u tanıyanlar onun artık eski Eliot olmadıgını söylüyorlardı: Kişiliği tamamen degişmişti. Bir zamanlar başarılı şirket avukatı, artık hiçbir işte dikiş tutturamyordu. Karısı onu terk etti. Birikmiş parasını sonuç vermeyen yatırımlarda kaybedince, erkek kardeşinin evindeki kullanılmayan odada yaşayan bir sıgıntı durumuna düştü.................Entelektüel açıdan her zamankinden daha zekiydi, ancak zamanını çok kötü kullanıyordu. Ufak ayrıntılariçinde kayboluyordu; önceliklerini tamamen yitirmiş haldeydi.

Eliotun gittigi nörolog Antonio Damasio, Eliot'un zihinsel repertuarında bir şeyin eksik oldugunu fark etti: Mantık bellek, dikkat, ya da diger bilişsel yetilerinde sorun yoktu, ancak Eliot başına gelenler konusunda ne hissettigini bilemiyordu.

---Eliot'un kararsızlıgından çıkarılacak derslerden biri, hayatın akışı içinde alınabilecek sonsuz sayıda kişisel karar arasından yapılan seçim konusunda duyguların hayati bir rol oynadıgıdır. Güçlü duygular muhakeme sürecinde kaos yaratabilse de, duyugların farkında olmamak, özellikle gelecegimizi belirleyen kararları tartmakta yıkıcı sonuçlar dogurabilir: Hangi meslegin seçilecegi, iş güvencesi yüksek bir yerdemi, yoksa dah riskli ama ilginç bir işte mi çalışacagı, kiminle flört edecegi, ya da evlenecegi, nerede yaşanacagı, hangi evin kiralanacagı ya da satın alınacagı gibi. Bu tür kararlar salt mantıga dayanarak alınamaz; kişinin güdülerine ve geçmiş deneyimlerden derlemiş oldugu duyugsal bilgelige ihtiyacı vardır.

s.73-74

Duygularla Başetme

2009-06-25T10:12:00.001-07:00

Mayer, kişilerin duygularını birbirlerinden farklı şekillerde ele alıp baş ettigini görmüştür:

Özbilinç...Ruh hallerinin farkında olan bu kişiler, duygusal hayatları hakkında belli bir anlayışa sahiptirler. Duygularının bilincinde olmaları, diger bazı kişilik özelliklerini destekleyebilir: Özerk, kendi sınırlarından emin, psikolojik açıdan saglıkları yerinde ve hayata olumlu bir gözle bakan insanlardır. Kötü bir ruh haline girdiklerinde, bunu dert edinip kafalarına takmaz ve daha kısa bir süre içinde kendilerini bu durumdan kurtarırlar. Kısacası özbilinçleri duygularını idare etmekte kolaylık saglar.

Kendini kaptırmış...Bunlar, genelde duygularına kapılıp giden ve durumdan kendilerini kurtaramayan, adeta duyugların hükmü altında yaşayan kişilerdir. Degişken, duygularının pek farkında olmayan, bir perspektiften bakmak yerine duyuguıların içinde kaybolan insanlardır. Sonuçta kendilerini kötü ruh halinden kurtarmak için pek çaba harcamaz ve duyugsal yaşamalarını kesinlikle denetleyemediklerini düşünürler. Çogu kez duygularının kontrolden çıkıp kendilerine baskı yaptıgını hissederler.

Kabullenmiş...Bu kişiler genelde ne hissettiklerini bilseler de, bu durumlarını kabul eder ve degiştirmeyi denemezler. Bu teslimiyetçi kişiler ikiye ayrılır: Genelde kendini iyi hissedip bu durumu degiştirmeye pek az çaba harcayanlar ve bir de ruh hallerinin açıkça farkında oldukları halde, kendilerini arada bir kötü hissettiklerinde, ne olacaksa olsun şeklinde, bunu kabul edip degiştirmek için bir şey yapmadan sızlananlar; yılgınlıga teslim olmuş depresif kişilerde gördügümüz budur.

s. 67-68

Benlik Dayanıklılığı

2009-06-25T10:10:00.002-07:00

Berkeley'deki California Üniversitesi'ndenpsikolog Jack Block, "Benlik dayanıklılığı" diye adlandırdıgı duygusal zekaya oldukça benzeyen (temel sosyal ve duygusal yeterlilikleri içeren) bir ölçüt kukllanarak , yüksek IQ'lu kişilerle , gelişmiş duygusal yetenekleri olanları karşılaştırmıştır. Buldugu farklar oldukça aydınlatıcıdır.

Saf yüksek IQ tipi (yani duygusal zekadan ayrı tutulmuş olan ), adeta zihin dünyasında uzman, ancak kişisel dünyada yetersiz bir entelektüelin karikatürüdür. Profiller kadın ve erkeklerde hafif farklılıklar gostermektedir. Yüksek IQ'lu erkek, beklenecegi gibi geniş bir entelektüel ilgi ve yetenekler dizisine sahiptir. Hırslı, üretken, istikrarlı, sabetkar ve kendi sorunlarını dert etmeyen birisidir. Ayrıca eleştirici, tepeden bakan, titiz, duygularına gem vuran, cinsellik ve duygusal deneyimler konusunda tutuk, kendini açmayan, mesafeli, duygusallık açısından ise kayısız ve soguktur.

Buna karşılık, duygusal zekası yüksek erkekler, sosyal açıdan dengeli, dışa dönük ve neşeli, korkaklıga ve derin düşünmeye yatkınlıgı olmayan kimselerdir. İnsanlara ve davalara bağlanma, sorumluluk alma, etik bir görüşe sahip olma özellikleri dikkat çeker. İlişkilerinde başkalarına karşı sevecen ve ilgilidirler. Zengin ama yerli yerindenbir duygusal yaşamları vardır. Kendileriyle, başkalarıyla ve yaşadıkları sosyal dünyayla barışıktırlar.

Salt yüksek IQ'lu kadınlar kendilerinden beklenen entelektüel güvene sahiptir. Düşüncelerini akıcı bir şekilde ifade edebilirler, entelektüel konulara deger verir ve geniş bir entelektüel ve estetik ilgi alanına sahiptirler. bu tip kadınlar aynı zamanda kendi kendilerini tahlil edebilen, kaygıya, derin düşünmeye, suçluluk duymaya yatkın, ayrıca öfkelerini açıkça belli etmekten kaçınan (dolaylı yoldan bunu yapan) kişilerdir.

Duygusal zekası yüksek kadınlar ise, aksine kendini ortaya koyabilen, duygularını dile getiren, kendi kendilerine olumlu bakan, hayatta bir anlam bulan insanlardır. Ayrıca erkekler gibi onlar da dışla dönük, neşeli, duygularına uygun bir biçimde ifade edebilen (Örneğin, sonradan pişmanlık duyulan patlamalar hallinde degil) strese kolay kolay uyarlanabilen kimselerdir. Sosyal tavırları, yeni insanlara klayca ulaşmalarını sağlar. Kendileriyle barışık olmaları, oynak, içtenlikli ve duygusal deneyime açık olmalarına yol açar. Saf IQ kadınlarının aksine, ender olarak kaygı ya da suçluluk hisseder veya derin düşüncelere dalarlar.

Bu portreler tabii ki uç örneklerdir; hepimizde, IQ ve duygusal zekanın farklı bir karışımı vardır. Ancak, her bir boyutun kişiye ayrı ayrı ne gibi özellikler kattıgını görmemizi saglayan bir bakış açısı snmaktadır. Bir kişide hem bilişsel hem duygusal zeka oldugu ölçüde, bu portreler örtüşür. Yine de, insanı insan yapan niteliklerin çoğu, duygusal zekadan gelmektedir.

s.63-64

Kişisel Zeka Yetenekleri

2009-06-25T10:10:00.001-07:00

Salovey, Gardner'in kişisel zeka yetenekleri kavramını da kendi duygusal zeka tanımının içine katarak , bu yetenekleri beş ana başlık altında toplamaktadır.

1.Özbilinç...Duygularını tanıyan kişiler, hayatlarını daha iyi idare ederler; kiminle evleneceginden hangi işe girecegine kadar kişisel kararlar gerektiren konularda ne düşündüklerinden çok daha emindirler.

2.Duyguları İdare Edebilmek...Bu yetenegi zayıf olan kişiler sürekli huzursuzlukla mücadeleederken, kuvvetli olanlar ise hayatın tatsız sürprizleri ve terslikleriyle karşılaştıktan sonra kendilerini daha kolay toparlayabilmektedir.

3.Kendini Harekete Geçirmek...Bu beceriye sahip kişiler, yaptıkları her işte daha üretken ve etkili olabilmektedirler.

4.Başkalarının Duygularını Anlamak...Empati insanlarla ilişkide temel beceridir...Empatik kişilikler başkalarının neye ihtiyacı oldugunu, ne istedigini gösteren belli belirsiz sosyal sinyallere daha duyarlıdır. Bu da onları insan bakımıyla ilgili mesleklerde, öğretmenlik, satıcılık ve idarecilikte başarılı kılar.

5.İlişkileri Yürütebilmek...Bu becerilerini, çok geliştirmiş kişiler, insanlarla sürtüşmesiz bir etkileşim sürdürmeye dayalı her alanda başarılı olur ve parlak bir sosyal yaşam sürdürürler.

s.61-62

Sat Testi

2009-06-25T10:08:00.001-07:00

İnsanla ya zekidir ya değildir, o şekilde doğmuşlardır, bunu değiştirmek için yapılacak pek fazla birşey yoktur ve testlerde size zeki kişiler arasında olmadığınızı söyler. Üniversite girişlerinde kullanılan SAT testi de, tek bir yetenek türünün geleceğinizi belirlediğini öne süren anlayışa dayalıdır. Bu tarz düşünce toplum içinde yaygındır.

s. 55

Sat Testi

2009-06-25T10:08:00.000-07:00

Araştırma

2009-06-25T10:07:00.000-07:00

İllinois eyaletindeki liselerden 1981'de mezun olan 81 sınıf birincisi ile sürdürülmekte olan çalışmanın verilerine bir göz atalım. Tabii ki hemen hepsi okularında en yüksek not ortalamalarına sahipti. Başarılarını ve yüksek not almayı üniversitede de sürdürmekle beraber, yürmili yaşların sonlarında ancak ortalama bir başarı düzeyien erişmişlerdir. Liseden mezun olduktan on yıl sonra ancak dördündn biri, aynı yaştan gençlerle kıyaslandığında, kendi seçtiği dalda en yüksek başarı düzeyine ulaşmış, birçoğu çok daha az başarılı olmuştur.

Okul birincilerini izleyen araştırmacılardan biri olan , Boston Üniversitesi'nde eğitim veren Prof. Karen Arnold ise durumu şöyle açıklıyor: " Sanıyorum 'itaatkarları' , yani sistem içinde nasıl başarılı olunacağını bilenleri keşfettik. Okul birincileride hepimiz gibi hayatta bir mücadele içindedir. Bir insanın okul birincisi oldugunu bilmek , onun ancak notlarla ölçülen akademik alanda çok başarılı oldugunu bilmek demektir. Hayatta karşılaşacakları şeylerle nasıl baş edebileceklerini hiç bilemezsiniz ...............Eşit zekaya sahip iki insanın biri hayatta başarılı olurken , diğerinin nasıl çıkmaza girdigini anlamak için, kişinin bu alanlarda ne kadar yetenekli oldugunu bilmek çok önemlidir. Duygusal yetenek, bir "meta-yetenektir";yani, ham zeka dahil, var olan diğer yeteneklerimizi ne kadar iyi kullanabilecegimizin belirleyicisidir.

s. 52-53

2009-06-25T10:06:00.004-07:00

Birşeyin tehlikeli olabileceğini anlamamız için, tam olarak ne olduğunu bilmemiz gerekmez.

s. 39

Amigdala

2009-06-25T10:06:00.003-07:00

Amigdala (Yunanca da "badem"anlamına gelen sözcükten),duygusal durumların uzmanıdır ve insanlarda limbik halkanın altına yakın , beyin sapının üzerinde bulunan ve birbiriyle bağlantılı yapılardan oluşan badem şeklinde bir kütledir.

Duygusal ağırlığı kaybolmuş ilişkiler, etkisini yitirir. Yoğun nöbetleri kontrol altına almak içinameliyarla amigdalası alınmış genç bir adam insanlarla ilgisini tamamen kesmiş, herkesten uzak, yapayalnız yaşamayı tercih etmişti. Çok iyi konuşabildiği halde yakın arkadaşlarını, ailesini, annesini bile tanıyamaz hale geldi ve bu kayıtsızlığı karşısında onların çektiği acıyada duyarsız kaldı. Amigdalası olmadığı için hissetmeyi, hissettikleri hakkındabir şeyler hissetmeyi unutmuş gibiydi.

NOT:Hiçbirşey hissetmeyen adam vakası R. Joseph'in a.g.e, s.83'te anlatılmıştır.

Amigdala , duygusal belleğin ve başlı başına anlamın deposudur; amigdalasız yaşam,kişisel anlamlarından soyutlanmış bir yaşamdır.

Yalnız şefkat değil, tüm tutkular amigdalaya bağlıdır. Amigdalası alınmış ya da hasa görmüş hayvanlar korkuyu ve öfkeyi, yarışma ya da işbirliği güdüsünü yitirler ve sosyal düzendeki yerleri hakkında fikirleri kalmaz; duygu körelmiş ya da yok olmuştur. İnsanlara özgü bir duygusal işaret olan gözyaşı, amigdala ve yakınındaki "cingulate gyrus" denilen yapı tarafından başlatılır; kucaklanma, okşanma ve teselli , beynin bu merkezlerini etkileyerek hıçkırıkları durdurur. Amigdala yoksa , dindirilecek üzüntü gözyaşları da yoktur.

s.30

Aşk

2009-06-25T10:06:00.001-07:00

Aşkı ele alalım. Limbik yapılar haz ve cinsel arzuyu, yani tutkuları besleyen duyguları oluştururlar. Ancak neokorteksin ve bunun bağlantılarının limbik sisteme eklenmesi, aile birliğinin ve uzun vadede çocuk yetiştirme kararlılığının temeli olan anne- çocuk arasındaki bağın oluşmasını sağladı; bu da insan gelişimini olanaklı kıldı.

s. 26

Zihin

2009-06-25T10:05:00.001-07:00

Birisinin yaşaran gözlerinden, söylediği sözlere karşın üzüntülü olduğunu anlamak, tıpkı basılı bir sayfadaki sözcüklerden anlam süzmek gibi, bir kavrama edimidir. Birisi duygusal zihinden, diğeri ise akılcı zihinden kaynaklanır. Aslında biz iki zihne sahibiz; birisi düşünüyor. diğeri ise hissediyor..................hisler yoğunlaştıkça duygusal zihin devreye girer ve akılcı zihin etkisini yitirir.

s.23

Duygu

2009-06-25T10:04:00.000-07:00

Duygu (emotion) sözcüğünün kökü "motere"dir. Latince hareket etmek anlamına gelen fiile "e-" ön eki getirildiğinde anlma uzaklaşmak olur ki bu, her duygunun bir harekete yönelttiği fikrini vermektedir.

s. 20

Zahir

2009-06-25T10:03:00.001-07:00

01:19:13 - 30.07.2006

(2005;19. basım)

Sizlerden birinin yüz koyunu olsa ve bunlardan bir tanesini kaybetse, doksan dokuzu bozkırda bırakıp kaybolanı bulana dek onun ardına düşmez mi?

Luka 15:4

Zahir 2 - Ama özgürlük nedir?

2009-06-25T10:02:00.000-07:00

Yaşamımın büyük bölümünü şunun ya da bunun tutsağı olarak geçirdim, dolayısıyla kelimenin ne anlama geldigini biliyordum. Çocukluğumdan beri en değerli varlığım, özgürlüğüm için savaştım. Yazar değil, mühendis olmamı isteyen ailemle kavga ettim. Acımasız şakalarıyla beni alaylarının hedefi haline getiren okuldaki diğer çocuklarla kavga ettim, sadece benim burnumdan onlarınkinden daha fazla kan aktığında, ya da annemden yüzümdeki yara izlerini saklamak zorunda kaldığım -çünkü sorunlarımı çözmek benim işimdi, onun değil- öğleden sonraları, acaba gözyaşlarına boğulmadan dayak yiyebildiğimi onlara kanıtlayabildim mi? Hayatımı devam ettirebilecek bir iş bulmak için kavga ettim. Bir nalbur dükkanıda dağıtım elemanı oldum, böylece ailemin şantajlarındaki o kara cümleden de kurtulmuş olacaktım: "Sana para vereceğiz, ama sen de şunları, şunları yapmalısın..."

Büyüme çağında -her ne kadar başarıyla sonuçlanmadıysa da- aşık olduğum kız için kavga ettim, o da beni seviyordu; sonunda beni terk etti çünkü ailesi benim bir geleceğim olmadığı konusunda onu ikna etti.

İkinci işim olan gazetecilik dünyasındaki düşmanca tavırla savaştım. İlk patronum beni üç saat boyunca bekletmiş ve ancak ben okuduğu kitabı yırtmaya başlayınca dönüp bana bakmaya tenezzül etmiştir; şaşkınlıkla bana bakıp bende iyi bir muhabir olabilmek için önemli nitelikler sayılan düşmanın karşısına çıkma ve direnme yeteneğine sahip birini görerek işe almıştı. Sosyalist idealler için savaştım, hapishaneye girdim çıktım ve savaşmaya devam ettim, Beatles'i ilk kez dinleyinceye kadar bir işçi sınıfı kahramanı gibi hissettim kendimi. Sonra rock müziğin Marx'tan daha eğlenceli olduğuna karar verdim. Birinci, ikinci ve üçüncü karımın aşkını kazanmak için savaştım. Birinci, ikinci ve üçüncü karımı terk edecek cesareti bulabilmek için savaştım, çünkü onlara duyduğum aşk bitmiyordu ve gitmek zorundaydım; ta ki beni bulmak için bu dünyaya gelmiş o kişiyi buluncaya kadar -ve o, bu üç kadından biri değildi.

Gazetedeki işimden ayrılacak cesareti bulmak için savaştım ve kendimi kitap yazma macerasının içine attım, üstelik benim ülkemde hiç kimsenin yazarlıla karnını doyuramayacağını bilerek. Bir yıl sonra, binlerce sayfadan fazla yazdıktan sonra pes ettim - yazdıklarım o kadar dahiceydi ki, ben bile okuyunca anlamıyordum.

Ben böyle herşeyle kavga ederken, duydum ki diğer insanlar özgürlükten bahsediyorlar ve bu biricik haklarını savundukça, ailelerinin isteklerine daha fazla boyun eğiyorlar, yaşamlarının geri kalanını birlikte geçirmeye söz verdikleri insanlarla evliklerine, ekonomiye, yaptıkları diyetlere, yarım kalmış projelere, 'Hayır' yada 'Bitti' demeyi bir türlü beceremedikleri sevgilerine, hiç sevmedikleri insanlarla öğle yemeği yemeye mecbur oldukları hafta sonlarına esir oluyorlar.

Lükse, lüksün görüntüsüne, lüksün görüntüsünün görüntüsüne köle olanlar. Kendilerinin seçmediği ancak onlar için en iyisinin bu olduğuna inandırıldıkları bir yaşantının kölesi olanlar. Ve birbirinin aynı günler ve geceler geçirenler, 'macera' kelimesinin sadece kitaplarda geçen bir sözcük ya da daima açık duran televizyonda bir hayal olduğu günler ve geceler; ve ne zaman önlerinde yeni bir kapı açılsa,

"İlgilenmiyorum. Havamda değilim," diyenler.

Oysa hiç denemedikleri bir şey için hazır olup olmadıklarını nereden bilebilirler? Ancak bunu sormanın bir anlamı yok; gerçek ise içinde büyüdükleri ve alışkın oldukları dünya düzeninin bozulmasından korkmalarıdır.

sayfa 23,24

Zahir 3

2009-06-25T10:01:00.000-07:00

Yapman gereken sadece dikkat etmek, dersler daima sen hazır oldugunda gelir ve sen işaretleri çözebilirsen bir sonraki adımı atman için bilmen gereken her şeyi ögrenebilirsin.

s. 42

Zahir 4

2009-06-25T10:00:00.002-07:00

Ama şimdi mutlu oldugunuzu söylemediniz mi? Zaten hep yapmak istediginiz şeyleri yapmıyor musunuz?................

Israr edersem, daima yokugunu duydukları bir şeyle yanıt verirler. İşadamı henüz istedigi anlaşmayı yapamamıştır, ev kadını daha fazla özgürlük ve daha çok para sahibi olmak isteyecektir, aşık delikanlı sevgilisini kaybetmekten korkar, üniversiteden yeni mezun genç öeslegini kendisinin mi seçtigini, ya da meslegin endisi için mi seçildigini merak eder durur, diş hekimi şarkıcı olmak istemiştir, şarkıcı politikacı olmayı, politikacı yazar, yazar da ççiftçi olmayı hayal eder. Kendi seçtigi işi yapan biriyle karşılaştıgımda bile, onun da ruhu hala azap içinde kıvranıyodu. Henüz huzura da kavuşamamıştı.Sana yeniden soracagım: Mutlu musun?

Hayır. Sevdigim kadına, hep düşledigim işe, dostlarımın kıskançlıgına neden olacak kadar özgürlüğe, seyahat etme şansına, şöhrete, övgülere sahibim. Ama sanki bir şey...

s. 52

Zahir 5

2009-06-25T10:00:00.001-07:00

Kaybedecek daha fazla bir şeyim kalmadıgında, bana her şeyi verdiler. Ben olmayı bıraktıgımda kendimi buldum. Rezil oldugumda ve hala yürümeye devam ettigimde kendi kaderimi seçmekte özgür oldugumu anladım. Belki de bende yanlış olan bir şey var, bilmiyorum, belki evliligim biterken bile anlamadıgım bir düştü. Bütün bildigim, onsuz yaşayabildigim halde, hala onu yeniden görmek, birlikteyken hiç söylemedigim şeyleri söylemek istedigim: Seni kendimden bile daha çok seviyorum. eğer bunu söyleyebilirsem o zaman kendimle barış içinde yaşamayı sürdürebilirim, çünkü bu aşk beni rehin aldı.

s. 89

Zahir 6

2009-06-25T09:59:00.000-07:00

Dante!'nin İlahi Komedya'da dedigi gibi: O insan gerçek aşkı ortaya çıkmasına izin verdigi gün, düzgün yapılmış herşey karmakarışık olacak ve dogru ve gerçek bildigimiz her şeyi altüst edecek. İnsanoglu nasıl sevecegini ögrendiginde dünya gerçek bir dünya olacak; o zamana kadar biz aşkın ne oldugunu bildigimizi sanarak yaşayacagız, ama her zaman bunu oldugu gibi soyleyebilme cesaretinden yoksun kalacagız.

Aşk evcilleşmemiş bir güçtür. Onu kontrol etmeye çalıştıgımızda bizi yok eder. Onu hapsetmeye çalıştıgımızda bizi esir alır. Onu anlamak içn çabaladımızda kendimizi kaybolmuş ve şaşkına dönmüş hissetmemizi saglar.

Yeryüzünde bu güç bizi mutlu eder, bizi Tanrı'ya ve komşumuza yakınlaştırır ve yine de şimdi yaptıgımız gibi her bir dakıkalık huzur için bir saat endişe duymaktan keyif alırız.

s. 96-97

Picasso

2009-06-25T09:53:00.001-07:00

Sanat hakikat değildir, sanat bize hakikatı anlatmayı öğreten bir yalandır.

Dylon Thanos

2009-06-25T09:52:00.002-07:00

İmgeler kağıda ulaşmadan önce insanın usunun bütün akli süreçlerinden geçmelidir.

Ruskin

2009-06-25T09:52:00.001-07:00

Filhakika seçiş hürriyetimizin hudutsuz olduğu tek dünya : Kitaplar dünyası.

Proust

2009-06-25T09:51:00.000-07:00

Okumak başka, sohbet başka. Okurken bir başka düşünceyle temas halindeyiz, ama tek başımızayız, insan fikri bakımdan çok daha güçlü. Konuşma bu gücü dağıtır. Okurken sadece ilham alırız, kafamız dilediği gibi çalışır. Hem yalnızız, hem beraber. Bir nevi mucize.

Polemik

2009-06-25T09:50:00.004-07:00

İrfanımızı istila eden, sisli, bulanık sözlerden biri de polemik. Dilimize bir ahrami sessizliğiyle giren bu yabancı misafirlerin açıkladığı daha doğrusu ispat ettikleri tek hakikat: Aydınlarımızın havsalaya sığmaz gafleti.

Nezleye yakalanır gibi ideolojilere yakalanıyoruz. İdeolojilere ve kelimelere.

.....................

Polemik zekaların savaşıymış. Zekalar birbiriyle savaşmaz. Kinlerin; peşin hükümlerin, gizli çıkarların savaşı, polemik. Eski bir inancı yok etmeye çalışan yeni bir düşüncenin savaşı. Ve her mübariz kendi cephesinde muzaffer. Polemiğin tuzu, biberi : Küfür.

Kamus

2009-06-25T09:50:00.003-07:00

Kamus, bir milletin hafızası, yani kendisi; heyecanıyla, hassasiyetiyle, şuuruyla. Kamusa uzanan le namusa uzanmıştır. Her mukaddesi yıkan Fransız İhtilali, tek mukaddese saygı göstermiştir: Kâmusa.

Eski sözlüğe kızıl bir külah geçirdiğini söyleyen Hugo, tek kelime uydurmamış; sembolizmin üç silahşörüde öyle. Ama kullandıkları her kelime yeni. Heyhat! Batı'da cinnet bile terbiyeli.

Argo - Uydurma Dil

2009-06-25T09:50:00.001-07:00

Argo , kanundan kaçanların dili; uydurma dil, tarihten kaçanların... Argo, korkuların ördüğü duvar; uydurma dil, şuursuzluğun. Biri günahları gizleyen peçe , öteki irfanı boğan kement. Argo, yaralı bir vicdanın sesi; uydurma dil, hafızasını kaybedeb bir neslin. Argo, her ülkenin; uydurma dil, ülkesizlerin.

Gericilik

2009-06-25T09:49:00.003-07:00

Murdar bir halden muhteşem bir maziye kanatlanmak gericilikse, her namuslu insan gericidir.

.....................

Gerici, ilerici... Düşünce hürriyeti bu mülevves (pis) kelimelerin esaretinden kurtulmakla başlar, düşünce hürriyeti ve düşünce namusu...

Kalem ve Söz

2009-06-25T09:49:00.001-07:00

Karanlıkları devirmek ve aydınlık bir çağın kapılarını açmak için en mükemmel silah: Kalem...

Sözle, yazıyla kazanılmayacak savaş yok...

Kalem sahiplerine düşen ilk vazife ; telaş etmemek, öfkelenmemek, kin kışkırtıcısı olmamak. Halkı okumaya, düşünmeye, sevmeye alıştırmak. Bir kılıcın kazandığı zaferi, başka bir kılıç yok edebilir. Kalemle yapılan fetihler tarihe mâl olur, tarihe yani ebediyete.

Kitap-Gazete-Dergi

2009-06-25T09:47:00.000-07:00

Kitap istikbale yollanan mektup...smokin giyen heyecan, mumyalanan tefekkür. Kitap ve gazete...biri zamanın dışındadır, öteki "an"ın kendisi. kitap beraber yaşar sizinle, beraber büyür. Gazete, okununca biter.

Kitap fazla ciddi, gazete fazla sorumsuz. Dergi, hür tefekkürün kalesi. Belki serseri ama taze ve sıcak bir tefekkür. Kitap çok defa tek insanın eseri, tek düşüncenin yankısı; dergi bir zekalar topluluğunun. Bir neslin vasiyetnamesidir dergi , daha doğrusu mesajı. Kapanan her dergi, kaybedilen bir savaş, hezimet veya intihar.

Diriliş

2009-06-25T09:29:00.001-07:00

Dünyaya pek sevimsiz bakıyordu artık. Ne de olsa ölümü seçmişti. Tüm sıradanlığından kaçıyordu hayatın...

Hiç uyku problemi yoktu. Hiç uyku habı almamıştı daha önce...Ama şimdi rahat bir ölüm için midesini doldurdu.